ตอน..ตอนสิ้นเดือน..เหมือนสิ้นเดือน

แย่แล้นนนนนนนนนนนนนนนนนน

สิ้นเดือนมาไว เหมือนโกหก........หนี้สินมะรุมมะตุ้มเม้ง...
เหอๆๆๆๆๆ แต่เอาตัวรอดถุไถ หมุนเวียนไปได้..หวุดหวุดล่ะน่า...เดือนหน้าเอารถยนต์ ไปแลก รถกระบะกับแม่ บรรทุกของได้ น้ำมันถูกกว่า และ ผ่อนงวดถูกกว่า ฮ่าๆๆๆๆ..( ฉลาด ) แต่ขับยากกว่า...แหง่ะ ( เอาวะ....ลำบากตอนนี้ ดีกว่า )

วิ่งแจกนามบัตรตามร้าน ขายอุปกรณ์ก่อสร้าง ซื้อของขอราคาช่าง และนำเสนอตัวเองเป็นฝ่ายเซอร์วิส เหมางานเป็นค่าแรง...ส่งไป10ได้รับการตอบรับสัก 4 ก็โอแล้ว....อย่างน้อยมันก็ไม่นิ่งอยู่ที่ศูนย์ แม้จะติดลบบ้าง แต่ก็หมุนเวียนเป็น วัฏจักร...

อายุนับถอยหลังลงเรื่อยๆ ตอนอายุ30 ชั้นจะอยู่ตรงไหนของโลก...ถ้ายังนั่งทำทองไม่รู้ร้อน..แก้ปัญหาเฉพาะหน้า รอคอยความหวัง เหมือนเดิม..

.....................................
ทุกคนมีความฝัน....อยู่ที่ว่า พยายามทำมัน ให้เป็นจริงด้วยตัวเอง..หรือการหยิบยื่น จากคนอื่น

ตอน..ตอนเหงาๆเศร้าๆเซ็งๆ

วันอาทิตย์ 24 กันยา ตอนเย็นๆ
วันนี้ เหงาๆ เซ็งๆ แต่เช้า
ไปดูดวงมา...ที่ปักธงชัย...เครียดดดด รู้ ในเรื่องที่รู้อยู่แล้ว..แก้ปัญหาไม่ได้ต้องนิ่งๆ อึนๆ รอจังหวะ... เศร้า....เซ็ง ทุกคนมันก็มีปัญหาด้วยกันทั้งนั้นแหล่ะ..

หลังจากดูดวงก็ไปดูหนัง ที่มัลติเพล๊ก... เรื่อง คลิก..อดัม เล่น...ซึ้งเศร้า ร้องไห้...ไร้ครอบครัว..รันทดหดหู่

วันนี้นัดดูเด็กซ้อมเต้น ที่ราชภัฎ...ออกจากโรงหนัง 5 โมง ไปถึงก็โทรไป ปรากฎว่า เป็นวันพรุ่งนี้ ซะง้าน....เซ็ง..

มานั่งเล่นเน๊ต แก้เซ็ง.. ไม่มีใครคุยใน MSN แหง่ก...

สับสน วุ่นวายคิดไรไม่ออก มีแต่ค่าใช้จ่าย การเมืองปั่นป่วน งานที่ไปติดต่อกับราชการ ชะงัก เพราะอาจมีเลือกตั้งกันใหม่ งานก็Hold

เอาน่า...อดทนไปก่อน เดี๋ยวมันก็ผ่านวิกฤติ....

............................oatzinger

ตอน..ตอนดำเนินธุรกิจ

22 กันยา 49
โผล่มาแล้นนน มาให้หายคิดถึง ยังม่ะตาย...
ตะลอนทัวร์หลายที่ ไม่หยุดเลย ติดต่องาน ตลอด
ปิ๊งค์ได้ไอเดียจากทีมงานที่มีอยู่ พร้อมทั้งอุปกรณ์ครบครัน จึงทำ ธุรกิจ เปิดร้าน รับเหมา ก่อสร้าง งานโครงเหล็ก หลังคา กันสาด ประตูม้วน วางระบบไฟฟ้า เดินสายภายในอาคาร ป้าย ไวนิล สื่อโฆษณา กราฟฟิค เว๊บไซต์ ลงสปอตวิทยุ ทีวี เคเบิ้ล ติดตั้ง แอร์ ล้าง ซ่อม เติมน้ำยา จานดาวเทียม
ไหน ๆ ก็ ไหนๆ และ
ไม่ได้เว่อร์ แต่ทำทั้งหมดนี้จริงๆ
ภายใต้ชื่อ T-ZEAL SERVICE
เริ่ม ปรึกษา สนง.บัญชี จดชื่อร้าน คุยเรื่องภาษี ที่อยู่ติดต่อ
ป้ายหน้าร้าน
ทำนามบัตร
ตัดเสื้อช๊อป ให้หน่วยช่าง ติดอาร์ม
โฆษณา สปอต เคเบิ้ลทีวี DTV
PB BOARD ป้ายโฆษณา 10 จุด

เรื่องเงิน....ม่ะบอก....ฟามลับ

แล้วหน้าที่ข้าพเจ้าคือ ตะลอน หางาน ตามสเต๊ป...

ตอน..ตอนเข้าสู่ปรกติ2

6 กันยายน 49

รอดพ้น สงครามโลกรักษาสิว ออกมาด้วย หน้าที่มีแต่แผล.....

เป็นการรักษาที่ ฆ่าถึงต้นตอ...แล้วมาบูรณะสร้างใหม่...แสบหน้ามาก ไม่กล้าถ่ายรูปให้ดู...สยอง
กลับเข้าออฟฟิศ...กินเตี๋ยว กินยา ....แล้วก็แบกสังขารพร้อมหน้าพรุน กลับห้อง.........

เช้ามา...หนักกว่ามะวาน...โดนน้ำ....แสบจ๊ากกกกกกกกก ไม่ต้องพูดถึงตอนใช้ที่ล้างหน้าเลย

อดทนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ( ทนพิษบาดแผลให้ไหว.. ฮึบบ)

ทายา...ครีมต่างๆ ขับรถออกมาทำงาน....เหตุการณ์ปรกติ ...มีโปรเจคที่ต้องสะสางต่อ

1 งานเตรียม...จัดการตารางงาน และ Staff <> มีคนประสานงานหลัก 3 คน แน่นอนมีข้อยด้วย.....

แล้วก็จัดเตรียมวางแผน.......พรีเซ้นท์ในที่ประชุม

2 งานโบรชัวร์ บริษัท และ หน้า Homepage เว๊บ อบต. แค่หาข้อมูลก็มึนแล้ว...วันนี้...รู้สึกทำงานเร็วมาก..เหลือเชื่อ...คงเป็นเพราะ ต้องจัดการคนเดียว คิดได้อิสระ เต็มที่


.ได้คุยกะเพื่อนๆ ไทเกอร์....นึกถึงตอนสมัยครั้งกระโน้น...ที่กวนตรีนนนนไว้เยอะ

.อยากคุยให้มากกว่านี้ แต่เวลามีจำกัดมาก....รับผิดชอบมากขึ้น......ได้ใช้ชีวิตอย่างที่คิดว่าน่าจะคุ้มค่า

มันคือชีวิตจริง....ที่ต้องดิ้นรน เป็นแรงผลักดัน ( จบแบบดูดีมีหลักการแฮะ )



.................................................................

ตอน...ตอนเข้าสู่ปรกติ1

5 ก.ย.49
มาถึงที่ทำงาน 8 โมงกว่าๆ รอประชุม 10 โมง....และจะประชุมแบบนี้ทุกวัน...เป็นประจำ...หยึย...
มารู้เรื่อง ตึกที่ทำสัญญา เช่าร้าน...ก็ยังทำไรไม่ได้....รอคนเก่าย้ายออก วันที่9 ไล่ก็ไม่ไป....( เห็นคนอื่นเค้าว่าแกเป็ฌนหมอผี ทรงเจ้า ) เฮ้อ....คนเรา

อึน...อยู่..ไม่ได้เขียนผิด..อึนจริงๆ ภาษาใหม่ที่นี่....อึน...ก็ประมาณ เซ่อ มึน...
ไม่ไหวแล้ว สิวเต็มเลย .เพราะแรดไปงานก่อสร้าง ไอ้ที่เป็นเม็ดสองเม็ดกะลังจะยุบ..มันพาพวกมาอีก ทั้งฝุ่น ทั้งแดด ทั้งเหงื่อ...ตัดสินใจไปหาหมอ โตเกียวคิว...( จากคำแนะนำ ของเจ๊จอย...จอยไหน..ใครจะรู้จักไม๊.. )
นึกว่า ทายา กินยา กลับบ้าน...ปล่าววเลย เลเซอร์ครับ.....เลเซอร์

ก่อนทำถ่ายรูปก่อนด้วย....เฮ้ยยยยย เขิน...ต้องคาดตา

เกิดมา....พึ่งเคยโดน...สุดยอดดดดดดดดดดดดด เจ๊บโว๊ยยยย...นิ่ง..อดทน...อึน...ต้องอึน..อึนๆๆๆๆๆอ๊ากกกกก ( ร้องในใจ )
อาการแบบมดกัด ผสม เข็มร้อนๆ จิ้ม...นี่ขนาดทายาชา แล้วนะ.....จะตายยย..ไม่ใช่แค่สิว แต่หมอเอาไฝ กะ ขี้แมลงวันออกด้วย แสบสุดๆ
เลเซอร์เนี่ย มัน ลบลอยสักได้เลย....นึกสภาพโดนเลเซอร์ ผ่าร่างในหนังฝรั่งดิ่ แนวนั้นเลย...
ไหม้ หน้าไหม้..รู้สึกถึงกลิ่น และรังสีความร้อนของมัน..พอจี้เสร็จ..ผู้ช่วยก็มา ช่วยกัน ถูรอยไหม้.....เพื่อให้มันถลอก.....เอ้า เอาเข้าไป

อึน กรู...อึนนน...อึนไว้....มันไม่เจ๊บปวดเท่าไหร่ ถ้ามัน ( ขออนุญาติเรียกมัน ) คุยกันสนุกสนาน...เมื่อไหร่มันจะเลิกคุยไปทำไป...กุแสบบบบ
เหมือนรู้....มันช่วยกันถูใหญ่...แล้ว ทายาให้ อีก3 ตัว.....

โว๊ยยยยนึกว่ารอดแล้ว......เคยเป็นกลากแล้วโดนซีม่า มั๊ย นั่นแหล่ะ.....

เดี๋ยวมาเล่าต่อตอนหน้า................

ลุยๆๆหน่วยซีลกับหนึ่งเสือก

จันทร์ที่ 4 ก.ย.49 หลังจากปพบ นายช่างอบต. ด่านแล้วแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ ก็แร่ด ติดตามหน่วยซีลไปดูงาน
วันนี้เข้าป่า...มีสร้างโรงประปาของ อบต. เขตอะไรจำชื่อไม่ได้..แดดร้อนเปรี้ยงๆ เห็นช่างทำงานแล้วรู้สึกเลยว่า...คนเมืองทั่วไป ที่ไม่มีความทนอด..พอ ทำไม่ได้หรอกนะ..ดูถูกพวกเค้าไม่ได้เลย...โอ๊สว่า..ถึงพวกคนงานเรียนจบไม่สูงหรือ บางคนก็ไม่ได้เรียนด้วยซ้ำ...แต่กลับรู้สึกว่าเพราะพวกนี้แหล่ะ สร้างความเจริญให้พวกเรา คนพวกนี้ยอดเยี่ยมมากๆ นับถือด้วยใจจริง.. หน่วยซีล

เรียงกันไปเลยนะ... จากไหนไปไหนไม่รู้หาเอา...
เริ่มจากโค้งที่ชอบที่สุด..ในการเดินทางเข้าด่านขุนทด..ผ่านสระน้ำมีรูปปั้นขุนทด ( ใช่ป่าวไม่รุ้ )...ไปทางบ้านจั่น เจอป้าย...และมาถึงร้าน.ซึ่งเป็นของรุ่นพี่..และร้านโคแก่กาแฟสด..ตามด้วยอาหารมื้อแรก...

ตอน.ตอนที่ห้า

3 กันยา 49 เก้า โมง วันอาทิตย์

ตื่นมาเช็ค my space อ่า....เห็นลู่ทางใหม่ในการ เขียนบล๊อค ...BLOGGER !!

จัดการก๊อปไดมา วาง.....แล้วลบอันนู้นซะ...5555... ( หลายใจเปลี่ยนหลายบล๊อคมากๆ ตั้งแต่ โดนบล๊อค ของบล๊อคแกงค์ พันธุ์ทิพย์ ที่ไม่ให้เข้าบล๊อค แก้ใขบล๊อคไม่ได้ ไม่รู้ไปผิดศีลธรรมอันเลวทรามข้อไหน เลย บ๊อกๆๆๆๆโบร๋ววววว ) เออ เรียก บ๊อก ดีก่า

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=oatzinger&group=1 อยากอ่านเรื่องเน่าๆ เก่าๆ ก็ตามไป...

จะเห็นว่า มีไอบ้า ที่อยู่ท่าพระ..มันมาตามบอกรักผ่านบ๊อก....ตั้งแต่นั้นมา ก็เป็นอัน Login ไม่ได้ เวนนนนแต๊....อ้ายห้านี่

คิดก่อน มีไข่ บ๊อกทิ้งไว้ไหนอีกหว่า....นอกจาก สองบ๊อกที่ว่า อ่อ ก็มี ประตูดอทคอม ม่ะก่อนเขียนเรื่องไว้เยอะ...ลบออกและ..วัยรุ่นเซ็ง

www.pratoo.com/?oatzinger มันก็ซ้ำๆกันแหล่ะ..อาจมีนื้อหา ไม่เหมือนกันบ้างในแต่ละบ๊อก....

แค่คิดว่า ยังไง ก็จะพยายาม บ๊อกเดียวใจเดียว...( แผล่บๆๆๆๆ)

วันนี้ไปหาดูร้าน...และดูที่อยู่ใหม่...แล้วจะขับถ่าย.....มาฝาก

ติดตามตอนต่อไป..............................บ๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอน..ตอนนี้มีแต่รูป

ตอน...ตอนสี่( สามหาย)

2 ก.ย. 49 ห้าทุ่มครึ่ง...

ไปทำงาน 10โมง เพราะ ตื่นสาย...จากที่อยูไปที่ทำงาน ก็ถือว่าไกล ต้องผ่านรถติดด้วย...งานเข้า เก้าโมง...จะไหวมั๊ยเนี่ย...

มาถึงออฟฟิศ...ก็เข้าไปคุยเรื่องที่คิดไว้ในใจ...สรุปคืองานที่ต้องทำนั้น ก็ต้องออกไปหาลูกค้า โดยมีพี่สาวเค้าเปิดตลาด..โอ๊สขับรถ ต้องออกต่างจังหวัด หรือ ไปต่างอำเภอ..

แล้วก็ ถ้าไม่ได้ออกไป ก็ต้องประสานงานอยู่ ออฟฟิศ.. แต่เรื่องเงินเดือน เค้าขอคุยกะที่บ้านดูก่อน...อ่ะนะ...ก็มีเกริ่นว่า ไม่ได้เท่าที่เคยได้...

ก็โอแหล่ะ....ตอนนี้ไม่ได้คิดไรแล้ว มันเบื่อชีวิต มีไรทำก็ทำๆไปเหอะ..ตัดสินใจต้องลุยต่อปายยยย

วันนี้ทำข้อมูล ทั้งวัน เตรียมเอกสารไปเสนอ จนทุ่ม กลับดีกว่า....

เฮ้อ...........ขับรถวนๆ หลงๆ อยู่ในเมืองโคราช....คุ้นๆแต่จำไม่ได้...เซ็งๆๆๆๆๆ ปรกติอยู่กรุงเทพ ก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้ว...อยู่นี่เพื่อนก็อยู่ไกล ไร้จุดหมายอีกแล้ววันนี้

ขับไปคิดไปต้องย้ายที่อยู่ซะแล้ว....เกรงใจพี่ชายกะแฟนเค้า...ร้านก็ยังม่ะเสร็จ...แต่ไปนอนที่นั่นก่อนได้...

หดหู่...อีกและ....เอาน่า จริงๆ มันน่าจะชินนะ...ไอ้เพื่อนชื่อ หดหู่ ......มันมาเยี่ยมตลอด ถึงไหนแล้ว..อ้อ จุดสุดทายที่มาถึงก็ ไนท์บาร์ซ่า จอดรถ เดินเล่น ไม่มีไรตื่นเต้น กลับดีก่า

.................................

ถึงห้อง...แฟนพี่หน้าบูดๆ ก็เลยคุยเรื่องจะไปอยู่ที่อื่น....ก็ อืม....


(.......)


พรุ่งนี้ ไปไหนดีน๊า....ขับรถไปดูร้านก่อน...แล้วก็ค่อยหาห้องเช่าอีกที....เซ็งมากๆ อาจขับรถไปหาเพื่อนที่ด่านขุนด แต่ก็เกรงใจเค้าอีกแหล่ะ....ไปถี่เหลือเกิน...เปลืองน้ำมัน

เป็นเรื่องของพรุ่งนี้แล้วกัน...

บางทีการที่อยู่แบบลำบากๆ เอาให้มันรู้สึกแบบสุดๆ หัวใจมันจะได้ตายด้าน..และด้านชา...โดยที่ไม่มีอะไรต้องเหงา หรือ หดหู่ อีกต่อไป..........


.......ติดตามตอนต่อปายยย............................................Oatzinger

ตอน..ตอนสอง

30 สิงหา 49 ใกล้เที่ยง

เด๋อด๋า.........เข้ามาที่อออฟิศเค้า. .แหงะ อยู่กันพร้อมหน้า ญาติพี่น้องเจ้าของบริษัท ไม่ทันตั้งตัว.....

การสัมพลาดดดสด...เกิดขึ้น ทำอะไรอยู่ที่ไหน...เป็นยังไง........bla ๆๆๆๆๆ

เอ๊า......ขอทดลองงานหน่อยละกานนน โจทย์แรก คิด Concept ที่จะขาย อบต.พิมาย ( เป็นแหล่งท่องเที่ยว ปราสาทหินด้วย )

ปู้ดดดด( ความคิดที่ถูกถ่ายทอด ออกมา )
มีโบรชัวร์ / เว๊บไซต์ /ดูแลระบบ / แพ็คเกจการสอน การอบรมบุคลลากร ในองค์เพื่อใช้อินเตอร์เนต และเว๊บ / และสุดท้ายโครงการก่อสร้างศูนย์อินเตอร์เนต คิดรายชั่วโมง เผื่อให้ชาวต่างชาติ ผสมกับร้านขาย ผลิตภัณฑ์ของชาวบ้าน ส่งเสริมการท่องเที่ยว และประชาสัมพันธ์ สร้างรายได้ให้กับชุมชน และ เข้าองค์กร( งบประมาณหลวงเป็นล้านนนนนน )

Step เริ่มจากคิดงาน จัดการ สั่งงาน ทำโบรชัวร์ ให้ได้มาซึ่งงานจริง

( หาข้อมูล : พิมพ์ๆๆๆๆๆๆ จุดประสงค์ ผลประโยชน์ คอนเซ๊ป ดีไซน์ ปริ้นท์ออกมา ใส่แฟ้ม เสนอ.......)

ผล.........เป็นที่พอใจ.........รอด

งานนี้ใช้จริงนะจ๊ะ....ไปเสนอ อบต.พิมายจริงๆ และมีโอกาส ได้ทำจริงๆ ที่เห็นชัวร์ๆ ก็มีโบรชัวร์ กะ เว๊บ นี่แหล่ะ ได้แน่ๆ...

สุดท้ายย.......ก็ยังไม่ได้บอกว่าจะทำอะไร ที่นี่....ยังไม่รู้ตำแหน่งตัวเอง...ดังนั้น ....จึงให้การบ้านโดยการ ไปหาตำแหน่งที่ชัดเจน ในตัวเองมา...


___________________

31 ส.ค. 49

วันนี้ ตั้งใจจะไป ด่านขุนทด ไปหาเครดิต เข้าตัว....โฮะ.......( เพื่อโม้ได้ว่า ตูมีเพื่อนเฟ้ยยย ตูมีเพื่อน )

รุ่นพี่คนนึง อยู่ที่นั่น และ กว้างขวางพอที่จะ นำตัวข้าพเจ้าผู้น้อย ฝากฝังแทรกตัว ไปใน อบต. ด่านขุนทดได้...

( นึกไม่ถึงว่า จะสามารถ เข้าถึง นายก อบต. ได้..........เอ๋อแด๊กกกก )

เรียนรู้ ระบบ อบต. ได้อย่างรวดเร็ว มึน.........แทบกระอักอ้วก..ข้อมูลระเบียบที่ท่าน พยายามจะเสี้ยมสอน...

รู้เรื่องมั่ง ไม่รู้มั่ง.......สรุปสุดท้าย ก็ได้รายชื่อ เขต อบต. ที่จะนำเสนองานต่อได้ 9 แห่ง ( เอาไปชิมก่อน )

รายชื่อ อบต. ที่ต้องเข้าไปคารวะ

- พันชนะ
-บ้านเก่า
-หนองบัวละคร
-หนองบัวตะเกียด
-ห้วยบง
-โนนเมืองพัฒนา
-แปรง
-กุดพิมาน
-ด่านขุนทด

""""""""""""""""""""""""
ขับรถกลับโคราช ระยะทางจากด่านขุนทด 60 กม. ไกลมั๊ยล่ะ เหอๆๆๆๆ โค้งเยอะมากๆๆๆๆ น่าชื่อ ด่านโค้งทด จะถ่ายรูปให้ดูแล้ว ไม่ทันเดี๋ยวแหกโค้ง ม่องเท่งซะก่อน ไว้วันหลังนะ

กลับบ้านทำการบ้าน วางแผน พรีเซ้นท์ ทำเมนูรายการ ( อ้างอิงจาก หนังสือ สำนักงบประมาณ ว่าด้วยเรื่องราคาครุภัณฑ์ ) ต้องดูราคากลางที่หลวงให้ แล้วไปหาร้านที่ให้ราคาถูกมาให้ได้

งานที่เห็นว่าจะได้ชัวร์ๆ คือการจัดซื้อจัดจ้าง พวก ครุภัณฑ์ ....วัสดุสิ้นเปลือง เงินไม่มาก ครั้งละ 2-3 หมื่น ถึง หนึ่งแสน ต่อเดือน ( มันซื้อกันทุกเดือนหรือ 2-3 เดือนแหล่ะ หาเรื่องใช้วัสดุให้หมดเร็วๆๆ)
(โอ้..หนอ ระบบราชการ รู้ๆกันอยู่ แน่นอน % บางส่วน ถูกหักจากกำไร เพื่อให้ได้มาซึ่งใบว่าจ้างสั่งซื้อ ไอออกมา ดัง คุกๆๆๆๆ )

งานที่นี่ก็เป็น PO ของมาส่ง ก็รับเช็คไป แลกกะบิล ........เอาล่ะ พล่ามมาก เดี๋ยวตำรวจจะมาลากตัวไป....


ติดตามตอนต่อปายยย-----------------------------------------------Oatzinger

การผจญภัยเริ่มนับจากหนึ่ง

ก้าวออกมาจากบ้าน ไทเกอร์ ก่อนกำหนด สองวัน

ด้วยเหตุผล ที่ไม่มีให้...........( ไม่รู้เพราะอะไร )

คืนวันที่ 29 สิงหาคม 49 ตี 3 เก็บของ ( เหมือนหนีตามใคร )

ว่างเปล่า............. ออฟฟิศ แอร์ก็ไม่ปิด ไฟเปิดสว่าง...ใครออกคนสุดท้ายล่ะนั่น

เหงา..........ไปมันคืนนี้เลยดีมะ.........หยุดคิดชั่งใจ..........รอเช้าอีกหน่อยละกัน เก็บจานกะแก้วให้ป้า

กินมาม่า ก่อนไปดีก่า.....กินมาม่า..........กินๆๆๆๆๆๆๆ

เปิดเนต...ดูบอร์ด....อ่า.........พี่ต่อนั่นเอง ออกคนสุดท้ายยยยย.........อิๆๆๆๆ

----------------------------------------

ตีห้า........ปิดทุกอย่าง....แบกสัมภาระ ออกจากออฟฟิศ แต่ไม่ลืมบอกลาทุกคน..........( ไม่มีนี่หว่า )

เช็คหม้อน้ำ เติมน้ำกลั่นแบตเตอรี่ เปิดเพลง ได้เวลาออก.........

ด้วยความมึน บวก ความโง่ส่วนตัว ขับรถอ้อมอีกแล้ว ออกเพชรบุรี สุดท้ายก็วนมาหน้า RCA ขึ้นทางด่วนเหมือนเดิม ( ฮ่วยกู )

ลงดินแดง ออกโทลย์เวย์ ดิ่งยาว ไป บางปะอินนนน บรื๊นๆๆๆๆๆๆๆๆ ฝนตกพรำๆ เหมือนฟ้า ร่ำไห้ กระซิกๆๆ ( ในการจากลา ครั้งนี้..เข้าข้างตัวเอง ) สมองก็คิดนู่นนี่ไปเรื่อยๆ ไม่มีเป้าหมายใดๆ

-----------------------------------------

มาถึงลำตะคอง 9 โมง แวะเข้าห้องน้ำ นึกขึ้นได้ โทรศัพท์ถ่ายรูปได้นี่หว่า..........ว่าแล้วก็แชะ...

ผ่านจุดชมวิว ลงเขา ขับรถอยู่ มุมถนนมันสวยดี แชะ....เหวอๆๆๆๆเกือบตกข้างทาง...^^"

ผ่านวัดหลวงพ่อโต ( ที่สรพงษ์ กะพวกดารา มาส้ราง แต่ยังไม่เสร็จ สวยงามมั่กๆ )


อ่า....เห็นป้าย โคราชไกลๆ ถ่ายรูปไว้ ( ขับรถอยู่เช่นเดิม )

ถึงเดอะมอลล์โคราช หิวมาก....ตังติดตัว มีแต่เหรียญ .อาหารที่นึกได้ ฟูจิ ( ไฮโซโครตตต ) รูดปรื้ดดด เนื่องจากเงินสดไม่มี..

.แฮะๆๆๆๆ

แคล้วคลาดรอดพ้น....โทรหาพี่ชาย...ทำงานไม่ว่าง...คลำทางไปบริษัทเพื่อนเค้าเอาเองละกานนนน....เคยไปแล้วนี่


ประเสริฐแท้ พี่ชายกรู...ขอบคุณที่เรามีพ่อ แม่เดียวกัน

เอ้า.....ก็มาถึงจนได้....


ติดตามตอนต่อปาย

.............................................................0atzinger