Am_Oatz&Another day

ตอน..รูปปาร์ตี้

2007-03-02T09:36:00.000-08:00

รูปที่สัญญาว่าจะเอามาให้ดู..แค่ส่วนหนึ่งในงานปาร์ตี้ ทอมดี้..สปีชี่ทั้งหลายแน่นอน พิธีกรข้าพเจ้าเองจ้า

ตอน..สัจธรรม

2007-03-02T07:20:00.000-08:00

ช่วงนี้กินเหล้ามาก....ฟุ้งซ่าน อารมณ์ควบคุมยาก แต่มีสติ...เผลอไผลจะทำร้ายตัวเองบ่อยครั้ง..วันนี้ต้องหยุดเหล้าแล้ว..พรุ่งนี้วันมาฆบูชา
วันพระใหญ่...แม่โทรมาให้กินเจ..เว้นเนื้อสัตว์ (ก็ต้องทำตามละนะ )
ตอนนี้ร่างกายเริ่มป่วย..ปวดท้อง ..คลื่นไส้ ไม่รับอาหารเท่าที่ควร..ก็คงมาจากกินเหล้า เครียด..สูบ....จัดมาก
นึกขึ้นได้ว่า..ตัวเองมีไรต้องทำอีกมากมาย..ยังมีประโยชน์ช่วยเหลือผู้อื่นได้อีก
....รู้ข่าวแม่พี่ปลาเสีย...ก็เสียใจด้วย..ตั้งใจว่าจะไปงานศพแม่พี่เค้า...อย่างน้อยๆ เราเคยเป็นหนึ่งในครอบครัวไทเกอร์..เคยมีชีวิตร่วมกัน..สุขและทุกข์..ยังไงก็ไม่ลืมบุญคุณหรอก..ไม่รู้สิ่ในชีวิตของชั้นมันไม่ค่อยสุงสิง หรือ มีความรู้สึกผูกพันกับใครมากๆหรอก..แต่ที่ผ่านมา ไทเกอร์ไอเดีย..ถือว่าเป็นบ้าน..เพราะตอนนั้นชั้นไม่มีที่ไป.ไม่มีงาน.ไม่มีที่ซุกหัวนอน..ที่ไหน...และเพราะเป็นคนที่มองโลกแคบมากๆ.ถึงขั้นมองเลวร้ายทีเดียว.มีไม่กี่คนที่จะเข้าใจ..และให้การต้อนรับคนอย่างฉันหรอก...แต่ที่นั่นมี..มีให้มากๆด้วย..จนเกรงใจ..ในความไร้ค่าของตัวเอง..สร้างภาระมากเกินไป..อันนี้ก็อย่างที่บอก เป็นคนมองโลกแบบนี้..แก้ไม่หาย(อ้าวเฮ้ย....วันนี้ไม่ได้มาเล่าอดีตให้รำลึก..อะรัมภบทซะยืดเยื้อ )
เข้าเรื่องสัจธรรม...ยังไงซะฉันก็เป็น มนุษย์ล่ะน่า...มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี...ถึงจะทำตัวแย่ๆบ่อยๆก็เหอะ...
.........

สวยก็ไม่สวย...ไม่รวยด้วย...โง่ก็โง่..อีโก้ก็แรง....คำนี้น่าจะนิยาม...ได้ดีแฮะ สัจธรรม4 ข้อ ที่ต้องแก้ไข...ในตัวเอง...ยากอยู่นะแต่จะพยายาม

ตอน...ถ้า

2007-03-01T09:44:00.000-08:00

ถ้าวันพรุ่งนี้..........ไม่มีฉันอยู่....จะมีกี่คนที่เศร้า และเสียใจบ้างนะ

แล้วเค้าจะคิดถึงในแง่ไหน.......ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายไป....ฉันต้องทำอะไรเพื่อ..บอกลาทุกคน..รึป่าว

ต้องทำความดี..ช่วยเหลือผู้อื่นอีกมากมายแค่ไหน....

วันนี้เกือบถึงขีดสุด...ของความหดหู่ที่มีในตัวเอง

เหนื่อยแล้วนะ.......เบื่อและเซ็งชีวิตแบบนี้....มากๆแล้วด้วย...

ชีวิตที่ค้นหาเท่าไหร่...ก็ไม่เคยเจอไม่เคยเข้าใจ...

อดทน...เข้มแข็งให้อารมณ์นี้มันผ่านพ้น..ให้ได้..พรุ่งนี้ฉันต้องตื่น..และหายใจ

ขอร้อง...กับตัวเอง....อย่าทำอะไร...ตอนนี้...มันยังมีทางเลือกให้ฉันอีกหรือ...

ทั้งๆที่..ใจมันร่ำร้องอยากจะไป.......อยากจากลาแล้ว..อยากพักผ่อน..โลกนี้ไม่สนุกเลย...ตัวคนเดียวแบบนี้..สร้างปัญหามามากมาย

ความเหงาที่ไม่มีใครเข้าใจ......ขอโทษถ้าฉันยอมแพ้..ให้กับมัน.ถ้าสู้กับมันไม่ไหว.และ.ถ้าวันพรุ่งนี้..จะไม่มีฉัน..อีกต่อไป

ก็ขอให้..มีแต่ควาทรงจำดีๆ...สัญญาว่าทุกๆวันฉันจะตื่น....จะลืมตา...และจะมาบ้าบอ...พร่ำเพ้ออีก...

ขอให้ผ่านพ้นคืนนี้ก็พอ..........

ตอน..ว่างจัด..แปลงร่าง

2007-03-01T00:33:00.000-08:00

ตอน..รังนู๋วววว

2007-02-28T00:26:00.000-08:00

ช่วงนี้จะหมกตัวอยู่ห้อง..อ่านหนังสือ ไส้เดือน กับ วินทร์ เพื่อการทำฟาร์ม.ระยามมมม..(ล้อเล่น..ฟาร์มจริงๆ )
ศึกษาจบก็คงระดมเพื่อนๆ แนวร่วมมาช่วยทำ..เป็นเรื่องเป็นราวสักที...
ไม่มีใครมาขอ.ก็ไม่ง้อและ..ก็อยู่กะไส้เดือน...ไส้ปี กันไป.......

ตอน..ไม่นอน..ไม่หลับ

2007-02-27T10:26:00.000-08:00

นั่งทำใบโฆษณาให้ร้านพื่อน...ตีหนึ่งกว่ายังไม่อยากนอน..แต่ง่วงนะ..ไม่มีใครให้กอด..เซ็ง..กอดหมอนอีกและ.
ผ่านพ้นคืนนี้ ...ก็เป็นพรุ่งนี้อีกวันเหมือนเพลงเลย..
เช้าลืมตาขึ้นมาก็เจอแต่เรื่องเดิมๆ..ก็ไม่มีใครมาเติมชีวิตให้เป็นเรื่องใหม่...(หาฟังเอา..ออกจะฮิตติดหู)ช่างแต่งกันจริงเพลงเนี่ย..ช่วงนี้ไม่มีแรงบันดาลใจใดๆทั้งสิ้น..แห้งเหี่ยว..สมองลีบตีบตัน
ว่างเกินไปป่ะเนี่ย..ทำงานน้อยไปแน่ๆ..พลังเหลือ..นี่ถ้าอยู่ไทเกอร์ไอเดีย..ก็รื้อนู่นรื้อนี่ อยู่นั่นแหละ..โรคจิต( อะเหะๆๆๆ)
สงสัยจะเป็นพวก ไฮเปอร์...ยาก็ไม่ได้เล่นกะเค้าหรอก..แค่สุรา ก็เมาตายแล้ว..อาศัยเนียนกิน..ตังไม่มีหรอก..
ใครบอกว่าชั้นมีตัง..เหอๆๆๆ หนี้เป็นแสน...ยังไม่ได้จ่าย
-------------------------->ฟ้าวววววววววววววววววววววววววว

ตอน...ของใกล้ตัว

2007-02-25T19:49:00.000-08:00

รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ชอบเก็บตัว( จริงๆก็เก็บมานานแล้ว )ทำหน้าเก๊ก...เซ็งโลก...
นั่งซื่อบือเล่นเนตหน้าระเบียงร้านทุกวัน ไม่ว่าจะกลางวันกลางคืน...พร้อมด้วยอุปกรณ์ที่กองตรงหน้า เป็นของใกล้ตัว.และติดตัว..ไปซะแล้ว
ยังดีที่หายใจอยู่..การอยู่คนเดียวกะโลกไซเบอร์...มันทำให้ฉันไม่อยากสมาคม กับใครเลย ( จริงๆ น่ะเหรอ )เอ๊ะ...จะมาเถียงตัวเองทำไมเจ้าความคิด...
ช่วงนี้ก็เล่นโฟลค แค่ร้านเดียว..ซ้อมดนตรี ให้แน่นขึ้น เพื่อการลุยออดิชั่น...สุดท้ายก็วนกลับมาสู่วัฏจักรเดิม..นี่เราเคยพอใจในสิ่งที่ทำอยู่สักอย่างบ้างไม๊...จะดิ้นรนแสวงหาไปถึงไหน...ทำไมไม่หยุดนิ่งทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด ไปให้สุดๆเป็นปรกติชาวโลกเค้าบ้าง..ไม่ได้เลยหรือ...
เลิกรา กับกิ๊กๆๆทั้งหลายหมดแล้ว....เบื่อที่ต้องคอยรับโทรศัพท์ ตอบคำถาม และกิจกรรมอื่นๆ( ก็อย่างว่า ในหลายเหตุผล ไม่ชอบแย่งใคร แล้วก็ไม่ได้คิดจริงจังกับ..กิ๊กพวกนั้นอยู่แล้ว...แฟนก็มีแล้วยังนอกใจใด้..ถ้าคบกันจริงๆ สักวันมันก็ไปมีกิ๊กอีก...อ่านะ..
อยู่ลอยลมบน...รอคนตาบอดมาสอยไปกินดีกว่า( แว๊ก....คนนะไม่ใช่มะม่วง ) ทำไมต้องคนตาบอด...อ้าวไม่รู้เหรอ..ความรักทำให้คนตาบอด........ชะเอิงเงิงเงย..เนียน

ตอน.ในทรรศนะคติของผู้อื่น

2007-02-24T20:59:00.000-08:00

...หลายคน...ตั้งคำถามที่ต้องการคำตอบ...จากตัวชั้น...ในหัวข้อสนทนาทุกครั้งไป..ใม่พ้นเรื่องของหัวใจ..
ก็เห็นอยู่ว่า ร่อนไปร่อนมา..ร่ำสุราเป็นอาจิณ ขนาดนี้..มีก็แต่กิ๊กๆ กั๊กๆ..แฟน(คนอื่น ) ไปวันๆ ..ทำไมต้องแฟนคนอื่น..เอ๊า..ก็คนที่ไม่มีแฟนเค้าไม่ชอบนี่หว่า...ที่มาชอบก็มีแฟนแล้ว..โอ้วววสัจธรรมมนุษย์..
อีกอย่าง..ก็คงทำตัวเรื่อยเปื่อย คนดีๆก็ไม่อยากเข้ามาเสียเวลาหรอก..เค้าบอกพวกนักร้อง.นักดนตรีเจ้าชู้..
ตรงไหนเนี่ย??? ไม่ได้เจ้าชู้สักหน่อย..ไม่มีใครเข้ามาจริงจังด้วยตะหาก...มัวแต่กลัวเหลี่ยมกันอยู่..
เข้าถึงยาก..ปิดตัวเอง.ยากยังไง...เปิดยังไง..ทุกวันนี้ก็เปิดสุดๆแล้ว....ไม่งั้นไม่พรำเพ้อเหงาหงอยหรอก
แต่อย่างว่าอีกแหล่ะ..อีกหลายคนก็อยากให้เสเพล..แบบนี้ต่อไป..เพื่อประโยชน์สุขของมวลชนแฟนคลับ...เฮ้อ...เพื่อนในวงดนตรีมันบอกว่า..เดี๋ยวมีแฟนแล้วมันจะทิ้งเพื่อน....กลัวกันซะจริง...ตัวเงินตัวทองอย่างช้าน...

ตอน..เง้อออ..

2007-02-23T00:48:00.000-08:00

ช่วงนี้...เป็นซุปเปร์แมน รับใช้ประชาราษฎร์ ตลอด....
มีแต่งานบุญ..งานกุศล.....ตกงาน...ตังไม่เหลือ แค่ค่าน้ำมัน กะ ของใช้ส่วนตัว ก็หมดตูดแล้ว...กินข้าวร้านเซ็นบิล กันไป
ทำไมมันจนอย่างนี้ฟระ.......ได้แต่รอ ออดิชั่นงาน...เศรษฐกิจยังนิ่งอยู่ คนก็ไม่ออกมาเที่ยว อยู่อย่างพอเพียง ร้านอาหารก็แย่กันไป...ผลกระทบถึงอาชีพนักดนตรี เด็กเสริฟ ...และอื่นๆๆๆ ความสมดุลไม่มี...จะประหยัดไปทำไม ในเมื่อสังคมมันไม่มีอาชีพอื่นรองรับ...ทำไมไม่ให้เป็นข้าราชการทั้งประเทศเลยล่ะ...จะได้ไม่ต้องมีผับ มี บาร์ให้ตามกวาดล้าง..ไม่ต้องผลิตบุหรี่ เหล้า ยุบโรงงาน ยุบฉลากกินแบ่ง ยุบบ่อน สนามม้า....ลืมนึกถึงกันเรอะ...ว่ายังมีคนเดือดร้อนอยู่
โห้ยยยย.......โจรใต้ก็ยังปราบไม่ได้...ต้องยืดเยื้อ...ไปอีกนานแค่ไหน
บ่นมากเหนื่อย....รอโชคชะตากันต่อไป....ทำไงได้ไม่ใช่ซุปเปอร์แมน จริงๆนี่หว่า

ตอน..เคว้งคว้าง

2007-02-18T23:10:00.000-08:00

เกิดอาการ..เศร้าสร้อย..เหงาหงอย
เฮ้อ..เป็นเอามากจริงๆช่วงนี้..โครงการห้องซ้อม..ก็ถูกระงีบ..รอเศรษฐกิจก่อน..รอข้อมูลไส้เดือน..ได้ที่แล้วในโคราชนี่แหล่ะ
อีก 2 เดือน บ้านพี่อ๊อพเสร็จ...แม่ก็จะขึ้นมาอยู่ด้วย..บ้านที่สามพราน ก็คงให้เค้าเช่า..
แม่มา ก็คงคิดหาธุรกิจทำต่อไป...ถ้าไม่ทำห้องซ้อม ก็คงร้านเสริมสวย แต่ไส้เดือนทำเป็นฟาร์ม มีหุ้นส่วนจัดสรรกันอีกที
...เรื่องหนี้สินเก่าๆ ก็ยังไม่ได้เคลียร์..รอไปก่อน...คนเรานี่หยุดดิ้นรนได้ก็ต่อเมื่อ...ตายสิ่นะ
วันนี้ เคว้งคว้าง..แปลกๆ..คนโสดที่ไม่มีเพื่อน...นี่มันเหงาสุดขั้วเลยจริงๆนะ
มีแต่กิ๊กๆกั๊กๆไปวันๆ....
เมื่อไหร่จะมีแควนกะเค้าจั๊กที....เหงานะเฟร้ยยย

ตอน..วันแห่งฟามร๊ากกกก

2007-02-16T22:14:00.000-08:00

จำได้ว่า....เคยรู้สึกแย่ๆ กับวันนี้ เพราะเคยอกหักวันนี้...เดี๋ยวนี้ เฉยๆ..ไม่รู้สึกรู้สาอะไร..เพราะมันด้านชาหรือ ชินแล้วมั้ง
ดอกไม้..ช๊อคแลต..ไม่ชอบหรอก..แต่ให้ก็เอา..555
เมื่อวาเลนไทน์ที่ผ่านมา..มีมีตติ้งปาร์ตี้ ทอมดี้เลส ก็คิดธีมงาน ออกแบบ ตกแต่ง เล่นเกมส์ ให้เค้า..หน้าที่ตัวเองจริงๆคือต้องเล่นดนตรี...ก็เห็นสังคมแบบนี้มาเยอะ..แรกๆก็ขำๆ พฤติกรรมเด็กทอมวัยกระเตาะที่อยากเป็นผู้ชายแอ็บแมนมากๆ...คล้ายๆตุ๊ดเด็ก แต่ทอม..มันน่าหมั่นไส้กว่า( ไม่ได้พาดพิงว่าใครนะ )หมายถึงเด็กๆที่เริ่มเป็นน่ะ.คงจะทำให้มันเยอะมันเกิน.คล้ายเด็กวัยรุ่นผู้ชายขาแรง..เสื้อแขนสั้นม้วนแขนเสื้อ..สกรีนว่าเด็กเสเพล..แน่นอนรองเท้าหูหนีบ ช้างดาว รวยหน่อยก็ คอนเวิส(ปลอมแท้ๆ ).พบเห็นได้มากมายตามตลาดและคลองเตย...อ่านะ..ก็ตามกระแสแฟชั่นกันไป...แต่พวกรุ่นใหญ่ มั่นคงในเพศตัวเองแล้ว ก็จะนิ่งๆ สงบเสงี่ยมวางตัวเฉยๆ เหมือนคนทัวไป ไม่เกินเหตุ
..เหมือนที่เคย...ทำไมมันมีแต่ผู้หญิงมาชอบฟระ..ก็เห็นเค้าน่ารักดีนะ..รู้สึกว่าเขินๆ.ชอบๆ..ยังงงๆกับเพศตัวเองอยู่..ว่าตกลงเป็นอะไรกันแน่..
ชอบหญิง หรือ ชาย..ไม่รู้สิ่ยังหาจุดยืนไม่เจอ..ยังทำตัวประหลาดๆ เช่นชอบใช้เครื่องสำอาง..แต่ก็ชอบใส่เสื้อผ้า แบบแมนๆเพราะรู้สึกมั่นใจดี...แม่กระทั่งท่าเดิน ที่พยายามยังไง มันก็เดินให้เหมือนคนทั่วไปไม่ได้.น้ำเสียงตอนพูดปรกติที่ไม่ใช่ตอนปรุงแต่งตอนอารมณ์สนุกสนานเฮฮา.มันจะออกโทนทุ้มแนวต่ำๆ.จะออกแนวตุ๊ดมากๆ เวลาบิดตูดเดินให้เหมือนผู้หญิง..เฮ้อ..(หรือเราจะเริ่มต้นจะเป็นพฤติกรรมตุ๊ดเด็ก..แต่แอ๊บแมน...เก้ๆ กังๆ ครึ่งๆกลางๆ ก็ดีเป็นคนตรงกลาง..

.......หลายคนให้คำจำกัดความว่า..."เลสเบี้ยน" หยึย..เท่าที่ศึกษาดูคร่าวๆ แบบผาดโผน ( ยังไงกัน จะผิวเผิน หรือโลดโผน )เพศเลสเบี้ยนนี้ สามารถมี XXX ได้ทั้งผู้หญิง ผู้ชาย ประมาณเสือไบ น่ะแหล่ะ...รูปลักษณ์ภายนอก ก็ดูผู้หญิงทั่วไปปรกติ
...แต่จิตใจมั่นคงทงสองฝ่าย..เหวอ...จะมเพชตัวเอง หรือ สงสารตัวเองดีนี่ย

ทุกๆวันที่ใช้ชีวิต สังเกตุคนรอบข้างดูเหมือนกับว่า สายตาหลายๆคนจะยัดเยียดความเป็นเพศ เลสเบี้ยนให้กับช้าน...ใช่แกต้องใช่...แน่นอน ชัวร์ มันแหล่ะ..ไม่ผิด..คิดอยู่แล้ว..มั่นใจ...( เสียงที่ดังก้องในหู..และตัวก็หดเล็กลงเรื่อยๆ)
เฮ้ย..ว๊ากกกกก....ไม่ใช่น่า.......ไม่จริงใช่มั๊ย..ชั้นเป็นจริงๆเหรอ ใครก็ได้ช่วยคอนเฟิม มันเป็นโรคชนิดหนึ่ง.หรือเป็นเพศของมนุษย์โลก...อยู่นิ่งๆดีกว่า..จะได้ไม่มีใครจับได้..
( แล้วจะเอารูปที่ อุบาศก์น้อยสุดมาโพสให้ดูนะ )

ตอน..กิ้งกือ

2007-02-13T08:42:00.000-08:00

กิ้งกือเกาะไหล่....ไม่นาน มันจะมีเพื่อนเป็นอีแร้ง อีกข้าง หรือ ติดกันยังไม่แน่ใจ....อาการซาดิสก์กำเริบ...ไปหาเพื่อนที่ร้านสักมามะวานที่ไนท์...แต่ยังจนอยู่..เลยได้แต่เมียงมอง
คนเรานี้ก็แปลก สรรหาเรื่องเจ็บตัวกันได้ เสียตังด้วย...อย่างว่ามันคืองานศิลปะๆๆๆๆๆๆๆ ติสแด๊กกกกไม่ด๊ายยยย แต่ที่ได้คือความแมน เอ๊....แล้วช้านจะเอาความแมนไปทำเบื๊อกอารายยย...นั่นจิ่นะ..

ตอน...กุละเอือม

2007-02-10T23:52:00.000-08:00

ทันที่ที่เห็นรูป แมวตัวนี้.....จากไหนน๊า...จำม่ะได้ ...ฮาแตกชอบมาก
เข้าใจถึงอารมณ์ที่มันเป็นอยู่
เหมือนกันเลยก่อนหน้านี้..กับตัวช้านน..อารมณ์เดียวกันเด๊ะ
บอกไม่ถูก...ไม่โกรธ ไม่เครียด แต่...เอือม..
สีหน้านิ่งๆหรี่ตาปากแบะๆ
บ่งบอกว่าเมื่อไหร่..ไอ้นี่มันจะเลิกกวนใจตูสักที.เป็นอะไรกันมากมั๊ย..คุณมนุษย์

ตอน..ท่าจะบ้า

2007-02-09T04:41:00.000-08:00

ไม่รู้ทำไม
เหตุผล อาจเพราะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
หรือ จริงๆแล้วก็เหมือนคนอื่นทั่วไป...ใครๆเค้าก็เป็นกันหรือเปล่านะ..แบบนี้
หรือ ฉันเองที่ผิดปรกติ แปลกแยก หลุดโลก
หรือ เกิดจากอารมณ์แปรปรวน จากวันนั้นๆ ของ 720 ชม. หรือ จากร่างกาย ที่ไม่สมประกอบ ขาดๆเกินๆรั่วๆหายๆ
หรือ ติดเชื้อ จากไวรัส ไรทุน่าซาร์บโคม่า ที่มาจากเศรษฐกิจไทย ( โรคใหม่แปลไทยได้ว่า โรค ไร้ทุนทรัพย์ขั้นวิกฤต )
มันต้องเป็นเหตุผลอะไรสักอย่าง...ที่ยังไม่มีข้อสรุปและพิสูจน์ไม่ได้

อาการช่วงนี้ ควบคุม..การดำเนินชีวิตลำบาก ไร้เป้าหมายพิกัด ชัดเจน มึนงงเบลอ ออกอาการเอ๋อ เวลาใครทวงถามหนี้..สายตาสั้นขึ้นมากๆ เช่นว่า เห็นลูกเสือ ตัวเท่า......... เนตรนารี โอยๆๆๆแย่ๆๆๆแล้ว

ถ้าไม่เมื่อย สมองมันก็คิดไปเรื่อยเปื่อย

มันไม่ได้ว่างจัดหรอก แต่ ไม่รุ้จะลำดับ กิจกรรมได้อย่างไร......มีแต่งานการกุศลที่ไม่ก่อให้บังเกิดผลละเงิน

ว่าแล้ว....ก็ไปกินเหล้า ดับกระหายคลายโรค.... ดีกว่า

ตอน...เซ็งสะอาดดดดดดดดดด

2007-02-06T07:58:00.000-08:00

ไปดูที่ จะทำห้องซ้อม....ทำเลเหมาะ ราคา ไม่แพง ทุกอย่างลงตัว คุยเรียบร้อย.......วางโครงการไว้กลางเดือนหน้า
โอว.......เช็ด..ตกเย็น มีคนวางมัดจำ หมื่นสี่ท ตัดหน้า.....
เซ็งสะอาดดดดด....

ยิ่งหงุดหงิด หลายเรื่องอยู่..ทั้งเรื่อง...คนบางคน ( ไม่อยากพาดพิงโดยตรง )ที่ปากไม่มีหูรูด ไม่ยั้งคิดในการพูด....เจอตอกกลับซะอึ้ง..
ทำไมชอบมีคนวุ่นวายก้าวก่าย เรื่องครอบครัว เรื่องส่วนตัว ชั้นนักนะ...มองดูจริงๆแล้ว...สุดท้ายก็หวังดีเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง

ไมน่าเสียเวลาด้วยให้ยืดยาวเลย....มีปัญหากันตั้งแต่แรกแล้ว..ไม่เข็ด คนที่มันชอบเอาเปรียบคน ใช้คน หลอกด่าคนทางอ้อม นี่มันน่าคบ หรือเปล่าล่ะ....ชั้นไม่ชอบหลอกด่าใคร..ไม่เหน็บแนมใคร พูดก็พูดตรงๆ เพราะรู้สึกอึดอัดมานานแล้ว เห็นนิ่งๆ ไม่พูดแม่งเอาใหญ่ ชักจะเยอะเกินไป ลามปาม....น่ารำคาญ

และอีกพวกที่ชอบ อ้างบุญคุณ ที่ให้มาแต่ชาติปางก่อน ไม่เคยจบสิ้นกันสักที...เป็นหนี้บุญคุณกันชาติหน้า ลบล้างไม่หมด

เครียดมากกับคนรอบข้างเหล่านี้...หนียังไงก็ไม่พ้น..
พวกมันไม่เคยมองย้อนดูตัวเองกันบ้างหรือไง....เห็นแต่ข้อบกพร่อง..ผิดพลาดแต่ของคนอื่น...

เครียด.........ภาวนาให้มันผ่านพ้น ไปโดยเร็ว...ที่สุด เท่าที่จะเป็นได้

2007-02-03T06:35:00.000-08:00

ช่วงนีซ้อมดนตรี ถี่ยิบมากๆ วันนี้อารมณ์ไฮโซวว สั่งมะนาวโซดา ปั่น มากระเหียกกก
ใกล้ วาเลนไทน์ แหล่ว....แหง่ะ...ถึงมีผ้าห่มแต่มันก็หนาว..ถ้ายังว่างเปล่าอยู่อย่างนี้....อารมณ์เพลงนี้เหมาะเหม็ง
กอดขวดกันต่อปายยยย..พูดถึงขวด ก็ นึกถึงเหล้า..คนไทยชอบกินเหล้าจังเนอะ..ทุกเทศกาล ฝรั่งกินเบียร์...เพราะหนาว คนไทยกินเหล้าเพราะอะไร.เหงาเรอะ..
ค่ำคืนนี้อีกเช่นเคย...แม้จะไอ ค่อกแค่ก.เงินในกระเป๋าเหี่ยวแห้ง แบนแต๋.ก็ยังลากสังขาร กินดื่ม เช่นเดิม...วงจรนี้เป็นมานานแล้วตั้งแต่...เหยียบโคราช...รอเวลาหลุดพ้น...รอคนมาปลดปล่อย( จะมีรึป่าว )

ยิ่งใกล้เทศกาล และ อากาศก็เย็นๆ...แล้วใหญ่ พาลหวั่นไหว..อ่า ยังไม่สามสิบ...เอาน่ามันต้องมีหลงเข้ามามั่งแหล่ะ..แหะๆๆ ( หัวเราะแห้งๆพิกล ) หลายๆคนที่รู้จัก หนีแต่งงานกันหมดแล้ว...ไม่รู้ชีวิตหลังความตาย เอ๊ย...แต่งงานเป็นไงกันมั่ง ไม่เคยซ้ากกกที....ลองดูมะ..ไม่ดี ก็รีสต้าท หรือไม่ก็ คอนทินิวศ์ เล่นใหม่...แว๊ก...ม่ายช่ายยเก้มมมส์

2007-02-01T21:12:00.000-08:00

ติดสติ๊เกอร์ รถ ฟีโน่ฮะจัง สวยงามดี..แต่ยังไม่เคยล้างเลย ตั้งแต่ออกรถมา ทะเบียนรถพึ่งได้ คลล 630
หนาวหลายวันแล้วที่โคราช...ไม่กล้าแตะ มอไซค์ ฝุ่นจับ...ขับแต่รถเก๋ง..จนก็จน..น้ำมันก็ไม่มี...แต่มันหนาวนี่ว๊อยย
เอาน่า..ยังไงก็รักเหมือนเดิม..จุ๊บๆ

โครงการ พี่ชายจะทำห้องซ้อมให้ เรียกโด่ง ( เดอะบีท ) มีคิดราคา คร่าวๆ ประมาณ สองแสน ค่าเครื่องดนตรี และ ตกแต่ง ห้อง หนึ่งแสน รวม สามแสน ( เป็นอัน โอเค..อนุมัติ ) หาที่ทำเล
ที่ทำห้องซ้อม เพราะเนื่องจาก พ่ แม่ พี่ เป็นห่วง อัตราการอยู่รอดของชีวิต ต่อไปภายภาคหน้า..อะไรมันก็ไม่ทำให้สำเร็จสักอย่าง
ต้องทำอะไรปูทาง...ที่ถนัดที่สุดก็เห็นจะเป็น เรื่องของดนตรี เพื่อนตรงนี้ มีเยอะ ที่พอจะช่วยๆให้เรารอดได้...ก็เหมือนกับเป็นบ้าน และ อาชีพตัวเองไปเลย ต่อยอด การเป็นตัวแทนจำหน่ายเครื่องดนตรี โชว์รูม หรือ สอนดนตรีกันไป ในอนาคต

หาเช่าตึกให้ได้ก่อน ตอนนี้.........ย้ายออฟฟิศ ออกจากร้าน สเต๊กฮะ

โครงการ ตัวเอง เพาะไส้เดือน....กำลังศึกษา วงจรชีวิต สายพัน อาหาร การตลาดอยู่ เรื่องที่ มีแล้วทำที่ลพบุรี 1 ไร่ เงินทุน พ่อมีให้ แสนนึง..ที่เหลือ หาเพื่อนร่วมหุ้น ทำการขนส่ง อบแห้ง และ การตลาดต่อไป

ตอน..ริษยา

2007-01-30T19:03:00.000-08:00

เป็นอะไรกะกุมากมั๊ยเนี่ย...........
เป็นคำถามที่ถามคน กลุ่มหนึ่ง........ซึ่งแผ่รัศมี ความเคียดแค้น ออกมาจากคำพูด แววตา ท่าทาง อาการ เบะปาก เชิดเริ่ดอย่างชัดเจน ( ขออภัยที่ไม่สามารถเล่าเป็นฉากเป็นตอนได้ ..เนื่องจากเหตุการณ์ยาวนานเกินกว่า จะพรรณา กลัวจะเป็น บทละครน้ำเน่า ไม่ใช่ไดอะรี่ จึงละไว้ใน ฐานที่เข้าใจโดยรวม ร่วมกัน)
เอ๊ะ....ไปทำอะไรให้มันเคืองตอนไหน...นึกไม่ออก หรือ แอบด่าพ่อมัน ตอนละเมอ...ตีหัวแม่มันในฝัน..เฮ้อ........หรือหายใจผิดหลักธรรมชาติ หายใจออกก่อน เข้า...ก็ไม่นี่หว่า
อาชีพ นักร้อง นักดนตรี มันน่าอิจฉา ขนาดนั้นเลยเหรอไง......ทำให้หลายคนเกลียดได้....รวมทั้งเพื่อนที่รู้จัก แต่ไม่สนิท ก็ยังกระแหน๊ะ กระแหน๋...ไม่เข้าใจว่ะ
ดีแล้วที่ไม่ผูกพันใครมาก............ผ่านพบไม่ผูกพัน..เหมือนหนังสือเล่มหนึ่งที่พี่เม่น (แฮปปี้ดีด๊อก ) อ่าน .. นีแหล่ะทำให้ไม่อยากเจอคร ปิดกั้น เพื่อน และมิตรภาพ กลัวจนบ้า...หลอนจิต ระแวงว่าวันไหน มันจะแทงกุมั๊ย............
ไม่ชอบ คำว่า ทำบุญคนไม่ขึ้น...เพราะเวลาช่วยใคร ไม่ได้คิดว่าทำบุญ เว๊ย.........กุช่วย........ไม่ได้หวังอะไร และให้ใครมองว่าเป็นคนดี...ทำได้เต็มที่ก็ช่วยเหลือกัน....มันน่าหมั่นไส้นักเหรอ...ก็ทำเต็มที่ มีแรงเท่าไหร่ กำลังแค่ไหนก็ช่วยเท่านั้น.....
เออ..........คราวหน้า จะเป็ฯคนนิ่งดูดาย ไม่ช่วยใคร เมินเฉย จะได้ไม่ต้องเกิดปัญหาคิดเล็ก คิดน้อย ให้ ตัวเองไม่มีความสุข แบบนี้.........เพื่ออะไร
ชีวิตชั้นมันน่าอิจฉา ขนาดนั้นเลยเหรอ.........หรือท่าทาง ยียวนกวน บาทา...กะโหลกกะลา ของชั้น มันไม่เข้าตา ไม่เข้าจารีตประเพณี ขวางวิถีชีวิต พวกคุณ จนรู้สึกว่า พวกคุณจะใช้ชีวิตกันอย่าง ยากลำบาก เพราะการกระทำส่วนตัวของช้านนนน
..........

ตอน..แม่

2007-01-29T23:34:00.000-08:00

แม่มาโคราช..อยู่สองวันแล้ว..รถซ่อมไม่ได้ต้องลากเข้าอู่ เบรครั่ว

แม่ต้องกลับรถทัวร์ พรุ่งนี้...เล่นเนตเว๊บแคมแต่เช้า...ลากแม่มาถ่ายรูปด้วย....

แม่แก่แล้ว...ดูแม่แก่มาก..สาวๆแม่สวยนะ...ไม่ได้บอกว่าสวยเหมือนแม่ แต่จะบอกว่า หล่อเหมือนพ่อตะหาก 555 คนเรามีชีวิตอยู่เพื่อ หาสิ่งใดๆ มาสนองตัณหา ความต้องการ หล่อเลี้ยง และ ประทัง เพื่อไม่ไห้เกิดความเหงา.......

ก็ชั้นไม่มีลูกให้เลี้ยง....เลยไม่รู้ว่า ความเป็นแม่ ที่ห่วงใยลูกน่ะเป็นยังไง...แต่ก็พอรับรู้ได้ ถ้านึกถึงตอนที่ไม่มี...แม่...อยู่...เราคงเหงา และเศร้ามาก ที่ไม่มีใครคอยบ่น และ ห่วงจนน่ารำคาญใจอีกแล้ว........

ถึงแม้จะบินด้วยปีกอย่างลำพังมา นานแล้ว......กอดแม่แค่ครั้งเดียวเพราะความเขิน..เพราะอดไม่ได้ที่จะ ร้องขอ ไออุ่น อ้อมกอด...จากรังกำเนิด ( น้ำตาคลอว่ะ )

ตอน..ตอนหดหู่

2007-01-29T09:44:00.000-08:00

เศร้า....เพราะแม่เศร้า.....แม่ผิดหวัง.....แม่น้อยใจ.....เรื่องคนในครอบครัว........โดนคนนอกครอบครัวครอบงำ...เงินทำให้เกิดปัญหา...นำพา
มันส่งผลกระทบไปหมด............ถึงแม้ชั้นจะเป็นเด็กแข็งกระด้าง.....แต่ก็สะเทือนจิตใจที่ได้...รับรู้
เข้าใจทั้งสองฝ่าย.......ที่เสียใจไม่แพ้กัน..
ไม่ได้ให้เลือกว่า ใครสำคัญกว่า...หรือ ตัดสินใคร เพราะมันแทนกันหรือ ให้ความหมายแตกต่า.......ระหว่าง แม่ กับ เมีย
ปัญหาที่ ทุกครอบครัวต้องเจอ...........เหตุผลเพราะ ไม่อยากถูกแย่งความรัก และ เงิน ไปจากกัน......เค้าทำงานหามาด้วยตัวเองไม่ผิดที่จะให้ใคร ก็ได้
แต่..................ไม่รู้สิ่ช่างเหอะ
เศร้าว่ะ...........

ชีวิตกุต้องดิ้นรน............กว่าจะเดินแต่ละก้าว คิดวกไปวนมาตลอดว่า ตัวเองสร้างความเดือดร้อน หรือ เป็นภาระใครรึป่าว..............................
ถ้าใช่.............ก็เดินออกมาซะ........ก็คิดมาก...มากๆๆๆจนกลายเป็นสันดานส่วนตัว
( ก็คิดตลอดว่า เกิดมา ไม่ได้โชคดี บ้านไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้เป็นคุณหนู ไม่ขยันเรียน โง่ ขี้เกียจ ไม่มีทางเลือก.........แต่ยังมีพรที่สวรรค์ ให้มา....ขอบคุณนะ )

วันนี้........หดหู่....และมีความคิดเป็นหัวรุ่นแรงสักหน่อย.....ใช้ภาษาไม่สวยงาม....ก็เพราะมันไม่สบายใจ....ไม่สบายใจจริงๆ

ขอโทษๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆที่วันนี้ฉันไม่มีความสุข

ตอน..ตอนยังหายใจ

2007-01-23T00:42:00.000-08:00

มหาออด ให้ทำการอัพบล๊อคบ้าง....ช่วงนี้ตกงาน ร้องแค่ร้านเดียว เนื่องจาก เศรษฐกิจแย่...เสาร์นี้อาจลงกรุงเทพ ไปเอาราชรถยนต์มาใช้ ( จะไปขอนแก่น หาร้านเล่น เป็นเธค เต็มวง )
คิดเพลงม่ะออก...สมองตัน กินเหล้าทุกวัน..........เซ็ง......
มีซ้อมวงทุก เสาร์ อาทิตย์ เพื่อ ไปออดิชั่น...กะลังหานักร้องชาย ที่เสียงและ บุคลิก พอเข้าท่าหน่อย...มีมาสมัครก็ อ้วน ดำ เฮ้ออออ....ร้องเพี้ยนอีก
ชีวิตนี้มันยากกกกกกกจริง..ปายและแกะเพลงดีก่า

ตอน..ตอนป้ายแบนเนอร์ร้าน

2006-12-22T21:25:00.000-08:00

รู้สึกบ้างไหม..ทำไมเดี๋ยวนี้........มันโชว์โอ้อวดร้านเหลือเกิน..วะฮ่าๆๆๆๆๆๆ
กราฟฟิคต้อยติ่ง..ออกแบบ..แบบบ้านๆ

ตอน..หน่ะ...หน่ะ..แหน่ว

2006-12-21T19:33:00.000-08:00

หนาวอ่ะ...........โสดด้วย...เศร้า..เห้นเค้ากอดกันนัวเนีย ขี่มอไซค์..
ในที่สุดก็ ขึ้นบังคับ เจ้า ฟีโน่คันโปรดคันนี้ได้แล้ว ....วะฮ่าๆๆๆ หลังจากที่มันพยศ ( ตรงไหนฟระ ) ก็รวบรวมความกล้า ฝ่าลมหนาว ขี่มันจนได้ แต่ยังเลี้ยวไม่คล่องคอยแต่จะ แหกโค้งตลอดเวลา...และที่ลำบากคือ ไอ้ตัวกระโดด หนอนปูนบนถนนนี่ดิ่...จะพาคว่ำหลายทีแล้ว...ยังไม่ได้ลองแบก กีต้าร์ด้วยว่าจะขี่พากันไปรอดไม๊..ลำพังขี่คนเดียว ก็รุ่งริ่งแล้ว...อย่าหวังว่า ใครจะมาซ้อนท้ายเลย...ตอนนี้ฝึกแบกกีต้ารื กะกระเป๋า...ให้มันอยู่ตัวก่อน
ร้านละแวกนี้..เงียบเหงามาก 16 องศา แน่ะ ..โอ้ววววว คุณลูกค้านอนกอดกัน ที่บ้าน ไม่ออกมารับทานนนนนนนเลยยยย...วู้ววว

คริสต์มาสปีนี้ ก็ เหงา เหมือนเดิม กินเหล้าคือเก่า...กร๊ากกกกก

ตอน..ตอนมูเน..

2006-12-21T18:53:00.000-08:00

ดูซ้า..

ตอน..ตอนเมนูอาหันๆๆๆๆๆ

2006-12-21T18:45:00.000-08:00

...เมนูที่ออกแบบ ง่ายๆโง่ๆ เอาไปปรื้นท์ร้านถ่ายรูป

ตอต..ตอนรูปร้านอีกนิโหน่ย..

2006-12-07T21:21:00.000-08:00

...

เพิ่มเติม.. มะวานพี่โป้ง KS บอกจะมาหาที่ร้าน...จิ๊...จะสองทุ่มแล้วพึ่งโทรมา..เล่นเทนนิสเพลินล่ะสิ่....ต้องไปเล่นดนตรี2ทุ่ม เลยนัดกันวันหลัง..เลี้ยงข้าวที่ร้าน........
ชาวPATID..คนแรก ที่มีทีท่าว่าจะมาเยี่ยม....แหง่วมาก....ไม่มีพรรคพวก มาให้ได้ชื่นใจ....ชีวิตช่างแห้งเหี่ยวไรเฉกเช่นนี้........

2006-12-07T21:13:00.000-08:00

พนักงานี่น่าร๊าก มีอีก 6-7 คน ไม่ได้ถ่ายมา เจ้าป้อ น้องแหว๋ว น้องกิ๊ก
พี่ตั้ม หุ้นส่วนพี่อ๊อบ และ เพื่อนโด่ง ศิลปินเดอะบีท มาเยี่ยมเยือน บรรยากาศร้านตอนเที่ยง ลืมเปิดไฟร้าน...กำ

ตอน..ตอนกลางคืนของร้าน

2006-12-03T22:29:00.000-08:00

บรรยากาศ ค่ำๆ และ มอไซค์ฟีโน่...ที่ยังขับไม่ได้..ให้ลูกน้องไปส่งตลอด..
เดี๋ยวเอารูปพนักงานมาลงให้ดูวันหลัง

ตอน..ตอนรูปร้านเอามาฝาก

2006-12-03T02:00:00.000-08:00

ก่อนสร้างร้าน..ขึ้นโครงหน้าร้าน...และภายในร้านเล็กๆ
และแป๋นแหล๋น.....เครียด สิว โทรม แก่ ....

ตอน..ตอนผ่านลมหนาว

2006-12-03T01:06:00.000-08:00

เริ่มหนาว...ทุกอย่างที่เคยอบอุ่น.....จางหายยยยย..รวมทั้งหัวใจ........ที่ด้านชา.......
ลมหนาว ร้ายนัก บังอาจมาสะกิด สะเก็จแผล ที่ใกล้หาย ให้มันเกิดอาการคันๆ............
จะมีใครเป็นเหมือนเราตอนนี้มั๊ยนะ........อยากรู้

ในใจโหยหา.แต่ความเป็นจริง มันรู้สึก มันเหนื่อยหน่าย
แรกๆ ก็คงดูดีไปหมด รับได้ทุกเรื่อง........และ เมื่อเนิ่นนาน ความเป็นตัวเองผุดโผล่...ก้อรับกันไม่ได้ ไปกันไม่ได้ ไม่มีอะไรถูกใจสักอย่าง....

คืนนี้............จะได้เด็กมากินมั๊ยนะ...เรา...แผล่บๆๆๆ

ตอน...ตอนพายุงานโหม

2006-11-25T04:41:00.000-08:00

หลังจากฟื้นไข้.....ทุกอย่างประเด ประดังเข้ามา...งานที่ต้องเริ่ม ดำเนินการ จากที่แพลนไว้....มึนงง...ทำไรไม่ถูก
ไม่มีเวลาว่างเลย....พนักงานที่ร้าน ออกทุกวัน..ไม่นิ่งสักคน วียนเข้าออกสวนสนาม.ทั้งๆที่งานไม่หนักหนา...ช่วงว่างก็ตบยุงแผละๆ
หรือเพราะ เด็กสมัยนี้ไม่มีความอดทน...งานอื่นได้ตังง่ายกว่า สบายกว่า....เด็กโคราชผู้หญิง 80 % side line ซะส่วนมาก..........ทุกวันนี้ตื่นเช้า เปิดร้าน แปดโมงครึ่ง ทำความสะอาด จัดโต๊ะ เช็ดจาน เปิดเครื่องคิดเงิน ( ตอนแรกดูเหมือนยาก เพราะไม่มีตัวบวก ลบ เหมือนเครื่องคิดเลข( เป็นเครื่องของพวกเรียนบัญชี เค้าใช้กัน ) ใช้จิงง๊ายๆ....
สรุปคือ เป็นผู้จัดการร้าน ทำทุกอย่าง ตอนเย็น ไปเล่นดนตรี สองทุ่มครึ่ง ( จ้างเด็ก แคชเชียร์มาทำ 6ชม. )
กลับมา เที่ยงคืน สรุปยอดเงิน ช่วงเช้า กับ ช่วงเย็น และเงินตั้งเบิก สดย่อย บิลค่าเครดิตของร้าน เซ็นบัตรตอกเด็ก เช็คสต๊อกของ รายการซื้อวันรุ่งขึ้น แกะเพลง เขียนคอร์ด ลงกระดาษ เพราะ เนื้อเพลงเก่าๆ ได้เอามาเลย ต้องค่อยๆ สะสมใหม่ทั้งเก่า และ ใหม่ ปนกัน อาทิตย์หน้า ซ้อมวงใหญ่ เพื่อ ออดิชั่น เธค ในรอบดึก ( ตอนนี้เล่นแค่โฟลค สองคน )
ปาเข้าไปตีสาม.... นอนอ่านหนังสือ ( การ์ตูนเช่า ) คลายเครียด...เพราะนอนไม่หลับ แล้วก็มึนอักษร ร่วงไปเอง...

เช้าตื่น แปดโมง อาบน้าม..(อาบจริงๆ เพราะกลางคืนไม่อาบ แอ่ะ )..ลงมาเปิดประตูร้าน..........วนลูป...

( พึ่งรู้ว่า โน๊ตบุ๊คที่ใช้อยู่นี่ ( ของพี่ชาย ) acer Ferrari 3200 AMD เค้าว่า แสนกว่าบาท...จ๊ากกกกไฮโซววว

..................................oatzinger

ตอน...ตอนนอนแซ้ววว

2006-11-06T01:09:00.000-08:00

ป่วยกระปอด กระแปด มาหลายวันแล้ว มาตู้มหนักวันที่ สี่ ตรงกะวันเกิดพอดีเด๊ะ....วันที่สามแกรนรโอเพ่น เปิดเลี้ยงแขกกินฟรี ช่วยสุดใจขาดดิ้น ผลปรากฏ น๊อคสิ่ขอรับท่าน
นี่ดีขึ้นบ้างแล้ว หลังจาก ตีสาม ถูกหาม ไป ป. แพทย์....
ไอ จนเจ็บท้อง ต้องไปหาหมออีกที...หมอลืมให้ยาแก้ไอ...........ป้ะธ่อ...
แร๊พ เพื่อนรัก ที่เล่นดนตรีด้วยกัน ดั๊นโดนรถชน กีตาร์แตก แต่ตัวมันไม่เป็นไร...มายืมกีต้าร์ โน๊ตเพลง ไปแล้ว..........
วันนี้ พี่ชาย เข้า กรุงเทพ รับปริญญษ แต่โอ๊ส ไม่ไปหรอก ขี้เกียจจจจจ ป่วยด้วย

อีก สามวันคง ไปทำงานได้...ไม่ไหว หมดค่ายาไป พันนึงแล้ว....ตังไม่มีจากทางอื่นเลย...เศร้า....
หนี้สิน ก็ยังตามทวงอยู่ประปราย รอหายใจสักนิด จะโทรไปประนอมหนี้นะจ๊ะ..จุ๊บๆ

ตอน...ตอนขี้คายยยย

2006-11-01T08:25:00.000-08:00

1..ขี้คลาย....เพราะเริ่มถ่ายออกบ้าง
2.คลี่คายยย ...เพราะดอกไม้เริ่มผลิบาน
3.คี่คลาย....เพราะถูกแบ่งออกจากความเป็นคู่
4..คลี่คลาย....สถานการณ์เริ่มส่อแวว........ว่าจะดีขึ้น
5. ขี้คายยยย......มากองหน้าบ้านกุ........

ตอน..ตอนก็ยังว่า.ก็หยังหว่า

2006-10-31T10:00:00.000-08:00

แม่จ้าวววววววววววววว..............เหตุการณ์วิกฤติ นึกว่าจะผ่านพ้นนนน
ที่ไหนได้.........ยังไม่จบ มาอีกระลอก.....ม่ะเป็นไร..เอาวะ.....( แค่นี้ ไม่ตายหรอก..แค่พอพะงาบๆๆๆๆๆ )
ปัญหาส่วนใหญ่ ก็ จับงานหลายอย่าง.....ทั้งที่ได้ตัง และไม่ได้ ส่วนมากจะไม่ได้......ที่ได้จริงๆ ก็งานร้องเพลง น่ะแหล่ะ....นอกนั้น เป็นแฟชั่นการกุศล..โน่นนิดนี่หน่อย อุรุงตุงนัง....เล่นเอาเพลียเหมือนกัน เพราะเล่นดนตรีนอนดึก ตื่นเช้า...เย็นซ้อม ค่ำเล่น นอนดึก ....ตื่นเช้า วนลูป.......
งานโปรเจค..ก็รอ Head สรุปราคา.เครื่องเสียง และสเปคที่แน่นอน.. แล้ว ก็ร่างกำหนดการความต้องการ ของพวก บีบอยทั้งหลาย...

.......เอาน่า...เดี๋ยวก็ผ่านนนนนนนนน

ตอน..ตอนอึด...

2006-10-29T20:27:00.000-08:00

ไปเปลี่ยนรถมาแล้ว......พร้อมกับ ไปขโมยทีวี..ที่ออฟฟิศไทเกอร์มาด้วย..
โอ้ววว ขับไม่ได้เลย....คลัตซ์ ...แข็งมาก และ เบรก ไม่ค่อยอยู่ .........เออ เอาเหอะ....เดี๋ยวก็ชิน..
ลำบากมาเยอะแล้ว....แค่นี้ทำใจได้.....เดือดร้อน ก็ไอ้ตอนจะใช้รถไปทำงานเล่นดนตรี นี่ดิ่.....
ตังค์ ไม่มี....ไม่งั้น ดาวนื มอไซค์ บรื้นๆ แล้ว.....
รอตังประกันสังคม..มันลีลา ไม่จ่ายสักที....จะเอาไปจ่ายค่ารถ............เซ็งว่ะ.....
.....................................
อึด....อึด..เท่านั้น........ฮึบบบบบบบบบบบบบบบ......

ตอน..ตอนคืบกระดืบๆๆ

2006-10-22T20:35:00.000-07:00

หุๆ..หลังจากหน้ามึนไปแจม..ไปแจมกะเพื่อนอีกร้าน ชื่อ จันทร์พันใจ......เหยื่อก็ติดเบ็ด อ่อยไว้จนได้555+ จ้างให้เล่น2ชั่วโมง..3ทุ่มถึง 5ทุ่ม ฉองร้อยบาท.......ดีใจโครต
มะวานไปเล่นวันแรก...เพื่อนๆที่รู้ข่าวตามมาช่วยดีใจกับเบียร์ลีโอ 6 ขวด ผลาญไป 500 กว่าบาท ( ยังไม่ทันได้ตังค่าเล่นเลย ...ติดลบแล้ว ) ในวันที่แจม ก็ 12 ขวด...ปลื้มซ้า เพื่อนแท้...ไอ้เวนนนนนรูนั่น
วันนี้ถ้ามันมาดีใจกะกุอีกวันนี้...มีด่า......

เหนื่อยแกะเพลง หาเนื้อเพลงกะคอร์ด...เจ็บนิ้วมาก ไม่เล่นนาน....ช่วงนี้ยังว่างอยู่ โหมหาเพลง เก้บกักตุน ไว้วนลูป..ใช้ในคราวจำเป็นที่มันไม่มีเวลา....

ปวดหัวตุบๆ อาการ สิงโตน้อยสถิตย์.....คงอาจต้องใช้ขาแรง ช่วย....ไม่หมี..ก็กระทิง..ไม่กระทิง ก้สู้ตาย ไม่สู้ตาย ก็ใช้ปืน...( คิดมากน่า ที่พูดมามันยี่ห้อ เกลือแร่ชูกำลังห้ามดูด พร้อมกันวันละ 2 ขวด โปรดสังเกตุสตางคืในกระเป๋าก่อนซื้อทุกครั้ง...รักนะ เด็กบ้า )

ตอน..ตอนเกิดมาเพื่อสิ่งนี้

2006-10-21T20:22:00.000-07:00

ชีวิตมันเป็นยังไงกันแน่......ยิ่งหนียิ่งเจอ รึยังไง.....
จำได้ว่าการเดินทางครั้งแรกในชีวิต ก็เริ่มจาก ร้องเพลงเล่นดนตรี...หง๋องแหง๋ง..แล้วก็ทำเยี่ยงนี้ มาตลอด
( ไอ้ความหง๋องแหง๋ง อ่ะนะ... ก็ยังตามมา ) ก็มีบ้างที่ใช้ชีวิตแบบปรกติ ทำงานกินเงินเดือน ...อยู่2ปี
ผ่านไป แปดปี สำหรับการร้องเพลงแบบ เต็มสตรีมม..คิดว่า เบื่อแล้ว ไม่ชอบหรอก ร้องเพลงเนี่ย เซ็ง...ไม่อยากร้อง
จำได้ว่า ร้องเพลงช่วงปีแรกๆ ปวดท้องก่อนขึ้นเวทีทุกครั้ง....ตื่นเต้วววว..พอร้องเพลงแรกได้ ก็หาย.......
ปีที่สองเริ่มดีขึ้น....แต่มีอาการไอ ก่อนขึ้นเวที.....ไม่ปวดขี้และ แต่ไอ เหมือนวัณโรค พอเริ่มเพลงแรก ก็หาย.....

เข้าเรื่องดีก่า........ที่เกริ่นมานานก็เพราะจะบอกว่า ....ตอนนี้กลับมา หง๋องแหง๋ง อีกครั้งแล้ว
2 วันก่อน ไป ออดิชั่น ที่ร้านดอกไม้กาแฟ ( เพื่อนเล่นอยู่ก่อนแล้วอาศัยเนียน แจม )หนีบกีต้าร์น้อย...เฟลตสูง...เล่นคู่กับเพื่อนขี้เมา สมัยเรียน ม.วงษ์ อีกคน
.เล่น 1 ทุ่มลง 2 ทุ่ม แต่ โชคอำนวย วงต่อไปไม่มา ...เล่นต่อ อีก 1ชม. ...
ได้คอมเม้นท์จากเจ้าของร้านว่า.............ร้องดี แต่.....มีแต่...เอาเพลงย้วยๆ หนอย เอายานๆๆ ไม่เอาเพลงเร็ว ด้ายยยยยจัดห้ายยยย
อีกวัน....จัดการเพลงที่มี ทุกเพลงร้องให้ยืด เล่นไปคอร์ด ละ ห้อง ถึงห้องครึ่ง จนเกือบสองห้อง ( ย้วยยยยสมใจ )
เอาวะได้แนว.....ตามคอนเซ็ป..เนียล ระณาบ
เอาเหอะ ร้อยยยยยยยห้สิบ บาท กะ 1 ชม. เอาไรมาก ..แลกข้าว หรือ..ฟรียังเล่นให้เลย ( แว๊กกกก )
หลังจากนั้น ก็ไปหน้ามึนเล่นแจม ( เค้าไม่จ้าง )..กะเพื่อนอีกร้าน เมา เปรี๊ยะ...แต่ก้อมันส์ดี....
.....พอเอาตีนมาเขี่ยๆ วงการร้องเพลงกลางคืน ก็เริ่มมีหนาม มาทิ่มๆ ชวนไปทำวง...ออดิชั่นเพิ่ม....
และ เริ่ม จะมีโปรเจค ( อีกแล้ว ) มีพี่ที่เป็นดีเจ อยู่คลื่น 91.75 ของที่นี่ เค้าชวน จะทำเพลง แนวเพื่อชีวิต.....ขายยยยยย โอ้ววววพระเจ้า สื่อโปรโมทเพลงลูกทุ่ง เพื่อชีวิตในนี้ เค้าครอบคลุมมาก....ทำแล้วขาย ( มีคนทำแล้วขายมาก่อน แล้วถูกโปรโมท ทางคลื่นวิทยุ ทั่วโคราช และ จังหวัดอีสาน ...เดินทางเล่นสด ตามร้าน และขายซีดี แม่เจ้า.... ได้ตังจริงๆ แล้วคนก็ซื้อกันสดๆ ซื้อกันเห็นๆ ซื้อกันเป็นๆ ..ฮาร์ดเซล์ เป้นที่สุด)

ไอ้เราก็บอกเค้าไปตรงๆ ว่า....อีโก้สูง...แอนตี้การร้องเพลงเพื่อชีวิต แต่ลูกทุ่งร้องได้ หนุกหนาน จะให้ทำเป็นเรื่องเป็นลาวว.....( ราว )ก้คงต้องทำใจ ( ต้องทำใจเลยรึเนี่ย....ไม่ได้กระแดะ แต่มันแปลกๆ นะเอ้ย...อยู่ดีๆ จะมาเขียนเพลงเพื่อชีวิต สไตล์ สตริง จะออกมาเป็น เสกโลโซ รึป่าว ....กลัว..ได้ไปต่อยกะน้อย.....โพธิ์งาม )

..........................
งานโปรเจค แข่งรถเดือนธันวา...คืบหน้าไปเยอะแล้ว.เรื่องติดต่อ เครื่องเสียง และ นักเต้นประกวด...แต่ยังไม่รู้งบ ที่แน่นอน..
เหลือก็แต่ ...ทำโปรไฟล์ ไปเสนอ สปอนเซอร์ ขายป้าย เพิ่ม....
สิ้นเดือนไปเปลี่ยนรถแม่..ไปRCA หาพี่อี๊ด...ร้าน 3ZUM มีเวลา จะแวะไปหาไทเกอร์ จั๊กหน่อย.....( ไถตัง.55+...)

สุดท้าย ก็คงเกิดมาเพื่อสิ่งนี้.........คนรักเป็นร้อย......คนเกลียดเป็นล้านนนน

..........................oatzinger

ตอน..ตอนเหนื่อยใจ

2006-10-16T05:29:00.000-07:00

ตั้งปณิธาน.....จะไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร....ให้เค้าลำบาก...อีกต่อไป
เพราะรู้สึกปฏิเสธ การขอความช่วยเหลือจากคนอื่นไม่ได้....จะบอกว่า เฮ้ยย กุเดือดร้อนอยู่ ก็ไม่ได้ มันเดือดร้อนกว่า
ไม่น่าเลย เกิดมาสวย แถมใจดีอีก...เบื๊อเบื่อ......
ขายโทรสับบบบ ทิ้งและ....จน แหง่ะ...ม่ะมีรูปถ่ายมาโชว์แล้วนะ.....เนื่องจากสภาวะช๊อตตต จากการเบิกจ่ายตัง..ให้ช่างผู้โหยหิว..
ยังคงร่าเริงดีอยู่....วู้ปี้....หนี้สิน โทรตามมาเป็นกระพรวนและ....
ไอ้ที่เลี่ยงไม่ได้ คงต้องจ่ายไปก่อน.. ไอ้ที่เลี่ยงไม่ได้ แต่หลบได้.....ก็หลบไปก่อน....( ง่า ....)
เมกะโปรเจค พันแสนแปดล้านร้อยหอยรูปี...ก็ตั้งเดือน ธันวา ทุกอย่างสุมกันอยู่ที่ ธันวา พฤศจิกา ก็ ก้มหน้าชะตากรรมไปก่อน...
ตังค์ที่คาดว่าจะได้ ก็ ไม่ได้......ตอนแรกก็ไม่หวังหรอก..ลืมนานแล้ว .เสียความรู้สึกมากกว่า...รู้สึกจะโดนแทง ด้วยคำว่าหลอกใช้ จากการ เห็นแก่ตัวมาจนพรุนแล้ว
ปลอบใจ ช่างเต๊อะ แต่ก็ไม่ตาย กับเงิน แค่นั้น ...มีปัญญาหาได้ ( เอานิ้วจิ้มเขี่ยดินเล่น ) แต่ไม่ใช่ตอนนี้.....ตอนนี้กุเดือดร้อน
( ไม่น่า ช่วยเหลือใครต่อใคร หรือ ขอความช่วยเหลือ จากคนไหน ให้วุ่นวาย แต่แรก...จะได้ไม่ต้องเป็นหนี้บุญคุณ..คาใจแบบนี้........)

โอ๊ะโอวววว เดือนหน้า ทั้งเดือน กินสลัด ....( เหมือนจะหรู แบบรักษาสุขภาพ นะ แต่ป่าววววว ขอร้านกิน..ไม่กล้ากินสเต๊ก..เกรงใจ...แต่อย่าเหลือ กุกิน อนาถแท้กุเว๊ยยยยย ล้อเล่น ไม่ขนาดน้านหรอกน่า แค่คุ้ยในขยะ.)

เอาน่า เจ้าหนี้ทั้งหลายเอ๋ย...ช่วงนี้อธิฐาน สวดมนต์ให้อยู่ ไม่นานหรอก สัก5-6 เดือน จะไปจ่ายห้าย...อย่าทวงนักเลย นู๋อายยยยยยยยย ไม่อยากเปลี่ยนเบอร์แล้ว.... ขอเปลี่ยนแค่โทสับ เป็นรุ่นถูกๆ ใช้ก่อน

................................สาตุ๊

ตอน...ตอนงานบาน

2006-10-15T21:27:00.000-07:00

เริ่มจาก การไฟฟ้ามาเปลี่ยนหม้อไหม้...3เฟส เป็นเฟสเดียว ก็จัดการให้ช่างคนใหม่ ไม่ใช่ไอ้เบ็น...มาจัมพ์ เข้าบ้าน
งานฝ้า โบ๋วๆ เนียนกิ๊ก ไฟสว่างไสว ทุกอย่างเรียบร้อย แต่.....ตังยังเบิกม่ะได้.....( ต้องซื้อของจิกจิกเพิ่ม เช่น ฝาชักโครก บานเกล็ดกระจก ที่แตก ( มันนอกเหนือคำสั่งตอนแรกนี่หว่า ... ฮ่วย )

บ่ายไปวัดสนามแข่งรถ จัดบริเวณโซนต่างๆ ที่จอหอ มอเตอร์ เรซซิ่ง กะ2 หนุ่ม อ้น และ พี่โจ้..(เหอๆๆๆ )ร้อนฉิบบบบบ

ตอนเย็น แวะไปดู โครงเสา หน้าร้าน สเต๊กฮะ...ได้แค่โครง .......เฮ้อ....

ตอน..ตอนคลิปวีดีโอฉาว...ลับเฉพาะ1

2006-10-12T08:35:00.000-07:00

http://www.autofinish.co.th/oatzinger/10-09-06_1700.3gp
ดูได้ก็ดู ดูไม่ได้..ก้อ อดดูนะ.....กิ๊ววววววววววววว
เหอๆๆๆ....นั่งแข็งเป็นหิน....ช็อคตายไปนานแล้ว ตั้งแต่เสียงเปิดเข็ม......
แหง่กๆๆๆๆๆๆๆๆ น้ามลายฟูมปาก

ตอน...ตอนเปิดห้องฉาวโฉด

2006-10-12T05:14:00.000-07:00

นอนอยู่ร้านได้เดือนนึงแล้วมั้ง....ม่ะเคยเผยแผ่...ให้ทั่นใดชม...รังนู๋..
สภาพห้อง อนาถา ระเบียง ออกไปห้องน้ำ..และเสื้อ..ยัน..ไม่กันตรีนนน....

ตอน..ตอนแปลงร่างเป็นโปรโมเตอร์

2006-10-12T04:47:00.000-07:00

เนื่องจาก.ได้เคย.ขยายศักยภาพ ในการทำงานเป็นที่ประจักษ์มาแล้ว.........ด้วยพลังอิทธิพลมืดใต้ดิน...หรืออะไรก็ช่างเหอะ
คิดการณ์ใหญ่ ทำโปรเจค แข่งรถ ควอเตอร์ไมล์ขึ้น ณ.สนามเวิ้งว้าง 82 ไร่แห่งนี้...
จอหอ มอเตอร์ แรซซิ่ง....
การปลุกปั้น อีเว้น..ผู้คน นักแข่ง ล่ารางวัล .และ สื่อ สปอนเซอร์ต่างๆ ( การพนัน ยาเสพติด หยึยยยย ม่ะมี ) จะเกิดขึ้นที่นี่ ในเวลาอันว่องไวนี้.....ภาคอีสาน...แล้วเจอกัน พริตตี้ กระเทยควาย.....หุๆๆๆๆ

2006-10-07T20:37:00.000-07:00

ไปลพบุรี..เมื่อต้นเดือน...ขับรถวนลูป...ในวงเวียน ผ่านลพบุรีอินนท์ เห้นลิงสวยดี ถ่ายซ้า..ลิงกวัก..
คู่แข่งแมวกวัก....ฮา...
เข้าไปดูนา ที่ของปู่ ทิ้งมรดกไว้.กะว่าหมดหน้านา จะมาปลูกมะม่วง กล้วย ขุดบ่อปลา สร้างกระท่อม เหอๆๆๆ..แวะไปเล่าข่าวคราว...ชีวิต...กับญาติๆ แจกนามบัตรตามระเบียบ
แวะหาน้าที่เป็นปลัด.....คุยกันจนค่ำ เรื่องวงใน มืดแล้ว2ทุ่ม ขับรถกลับโคราช...ฝนตกหนักตลอดทาง....รถบรรทุกเพียบเลย..ก้ยังรอดถึงบ้าน...กลางเดือนนี้ คงอดร่อนแล้ว....พ่อจะเอารถกระบะมาให้ใช้....
ฮือๆๆๆๆ คงได้แค่เข้าไปทำงานในป่า..ในอบต. แล้วจะเก้บรูปมาฝาก...

2006-10-07T20:31:00.000-07:00

อันนี้ปุดๆ...แต่เป้นสุกี้..กินกะพี่ดี้ พี่อ๋อม..เจ้าของร้านไก่ย่างท่าช้าง และโคแก่กาแฟสด ที่ด่านขุนทด..

ตอน..ตอนเล่าต่อปุดๆ

2006-10-07T20:11:00.000-07:00

ทำไงดีฟะตู...ไฟลุกท่วม ....โทรหาการไฟฟ้า...แก้ตัวไงดีฟะเนี่ย ดีนะตัดไฟบ้านออกแล้ว..ไม่งั้นวอดวาย.....ฮาแตก....ความสัพเพร่า ของช่าง..ไม่นึกว่าฝนจะตก...ไอ้เวรรรรรรรรรตอบกุมาได้..
ไปดูฝากล่องที่มันถอดไว้..เฮ้ยมีรอยแตก...โชคเป้นของตรู..อ้างได้...
โทรไปตอนบ่าย..บอกการไฟฟ้าว่าหม้อระเบิด..มันถามรายละเอียดจบบอกว่า เดี่ยวมา....
ผ่านไป2 ชม. ไฟเริ่มลุกลาม เพราะฐานเป็นไม้..( กลับไปดูตอนก่อนหน้า ) เวรรรรรทำไงทีนี้
มีอีก3 สายที่ยังไม่ถอด...ฝนก็พรำๆ....ใครจะกล้าฟะ..ช่างยังแหยงงงงง
ตัดสินใจ...เอาวะ............รอก่อน.....แฮะๆๆๆ
พอฝนซา รีบถีบช่างเบนซ์ ไปดึงสายแล้วพันหัวไว้ทั้งหมด ....มันบอก มันกลัวตาย ไอ่ห่า...ทำเองรึป่าวววววความผิดพลาดเนี่ย..ด่าซ้า.....จ๋อย...รับทำด้วยอาการผวาบึ้ม...คนในละแวกรัศมี จากเริ่มมุง..กลายเป็น ถอยห่าง10ขุม....อ้าวเวร..ยืนกะช่าง2คน เอาว๊ะ..อีกรอบตายในหน้าที่..เท่ห์ดี...

รอด...แต่การไฟฟ้ายังไม่มา 4 โมงเย้นแล้ว เห้นท่าไม่ดี ควันที่ใหม่ไม้ ยังลอยกรุ่นอยู่ ไปหาถังดับเพลิงที่ชุมชน...มาชีด..ม่ช่วยไรเลย กลับจะโหมขึ้น...ระฆังช่วย รถไฟฟ้ามาพอดี..มาดูแล้วขับออกไป..........อ้าว......ไปถอดฟิวส์ใหญ่นั่นเอง...สอบถามจะเอาความผิด รีบโบ้ยเลยเรา เอากล่องแตกให้ดู..บอกว่าถ้าไม่รีบถอดสาย จะรอให้ไฟใหม่บ้านก่อนหรือครับพี่.หัวเสีย เห็นมีต้นมะละกออยู่ เอามีดฟันทิ้งบอก เพราะน้ำจากต้นมะละกอ .....5555 รอดดดด ....ไป..วันจันทร์ ให้เจ้าของบ้านทำเรื่องเปลี่ยนหม้อไฟ....พอดีเลย เรารีบฉวยโอกาส..บอกว่าเค้าจะเปลี่ยนเป็น15 แอมป์ ....แล้วเราก็กลับมา เก้บรูตะปู ทำฝ้าในบ้านต่อ เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ..สำนึกมัยเนี่ย.....

..................................oatzinger

ตอน..ตอนเดือดปุดๆ

2006-10-07T19:58:00.000-07:00

....มะวาน ออกพรรรษา ไปทำพิธีปลีนเกลียวดวงมา ฟันเฟืองมันไม่พอดี ....เหอๆๆๆ โยนเหรียญ 12บาท หน้าทางเข้าประตูวัด...ตอนหกโมงเช้า..

จากนั้น ไปทำงาน นัดรับกุญแจบ้านแปดโมง หลังวัดป่าสาละวัน งานต่อไฟ สำนักงาน ปปส. ภาค3 เค้าจะย้ายที่ให้เปี่ยนจากเฟส 3 เป็น เฟสเดียว...นอกนั้น อุดรูทาสี...เปลี่ยนหลอดไฟ ใส่ฝ้าเพดาน...

แรกๆเหตุการณ์ปรกติ.ต่อไฟหลอด เทสไฟ.พอเสร็จ.ให้ช่างเบนซ์ ตัดไฟออกจากหม้อ เพื่อเซฟ..และเปลี่ยนเบรคเกอร์..ก็ถอดไฟออกสองเส้น...พันสายไฟไว้
.ปรากฎว่าซวย....ฝนตกครับท่าน..ตอนแรกไม่คิดไร หม้อไฟมันอยู่เสาไฟฟ้านอกบ้าน..สายไฟระโยงระยาง....ช่างก็ดึงสายพันเทปกาว เพื่อเซฟ แต่เสือกไม่ปิดกล่อง....
เวรล่ะทีนี้.... น้ำเข้า โดนสายไฟ สปาร์ค..หม้อระเบิดสิ่ครับท่าน....ดังรูป...เดี๋ยวมาเล่าต่อ...

ตอน..ตอนสมองตัน

2006-10-05T04:45:00.000-07:00

คิดไม่ออก....ว่าง......
รองานอีกหนึ่งตัว..วันมะรืน....ได้แต่รอ ไปถ่ายรูปมางานเหมาเก้บไฟ

ร้านพี่ชายก้อดูทีท่าว่าจะไม่เสร็จ เพราะช่างไม่มาทำงาน....เนื่องจากญาติเสีย........ทุกอย่างหยุดนิ่ง น้ำท่วมโคราช...ฝนตก
เศรษฐกิจแย่....การเมืองเอาไงแน่เนี่ย....งบประมาณล่ะเว๊ยยยยย....เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยย
...............

คิดโปรเจคงานม่ะออก....ตันๆๆๆๆตีบๆๆๆๆ..........................หวังว่าพรุ่งนี้คงดีขึ้น

ตอน..ตอนเซ็ง..เซ็ง

2006-10-04T03:02:00.000-07:00

อะไรที่คาดหวัง...ไม่เป็นไปตามคิด...เนื่องจากปัจจัยของ เงินที่คาดว่าจะได้รับ ไม่ลงรอยพอดี............

เซ็งๆๆๆๆ เสียเครดิต...ที่แทบจะไม่มีให้เสีย....เอาเหอ๊อะ....เซ็ง....

วัฎจักร เริ่มหมุนมาเหมือนเดิม....จน เครียด..กินเหล้า เมาอ้วก....ขายของเก่า..............ยังดี...ที่มีถูไถ....เอาน่า เดี๋ยวมันก็หาย..เซ็ง

................................................

สิ้นเดือนนี้ ต้องไปเปลี่ยนรถ...พยุงชีวิตหนี้ กับแม่ไปก่อน...เซ็ง....

ทำไมพายุต้องเข้า ทำให้ฝนตก การเมืองไม่แน่นอน ราชการ ไม่คงที่ รอเงินโครงการ.....เผื่อได้เศษ...เนื้อ โยนมาบ้าง.............เซ็ง

.................เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย

ตอน..ตอนสิ้นเดือน..เหมือนสิ้นเดือน

2006-09-30T01:15:00.000-07:00

แย่แล้นนนนนนนนนนนนนนนนนน

สิ้นเดือนมาไว เหมือนโกหก........หนี้สินมะรุมมะตุ้มเม้ง...
เหอๆๆๆๆๆ แต่เอาตัวรอดถุไถ หมุนเวียนไปได้..หวุดหวุดล่ะน่า...เดือนหน้าเอารถยนต์ ไปแลก รถกระบะกับแม่ บรรทุกของได้ น้ำมันถูกกว่า และ ผ่อนงวดถูกกว่า ฮ่าๆๆๆๆ..( ฉลาด ) แต่ขับยากกว่า...แหง่ะ ( เอาวะ....ลำบากตอนนี้ ดีกว่า )

วิ่งแจกนามบัตรตามร้าน ขายอุปกรณ์ก่อสร้าง ซื้อของขอราคาช่าง และนำเสนอตัวเองเป็นฝ่ายเซอร์วิส เหมางานเป็นค่าแรง...ส่งไป10ได้รับการตอบรับสัก 4 ก็โอแล้ว....อย่างน้อยมันก็ไม่นิ่งอยู่ที่ศูนย์ แม้จะติดลบบ้าง แต่ก็หมุนเวียนเป็น วัฏจักร...

อายุนับถอยหลังลงเรื่อยๆ ตอนอายุ30 ชั้นจะอยู่ตรงไหนของโลก...ถ้ายังนั่งทำทองไม่รู้ร้อน..แก้ปัญหาเฉพาะหน้า รอคอยความหวัง เหมือนเดิม..

.....................................
ทุกคนมีความฝัน....อยู่ที่ว่า พยายามทำมัน ให้เป็นจริงด้วยตัวเอง..หรือการหยิบยื่น จากคนอื่น

ตอน..ตอนเหงาๆเศร้าๆเซ็งๆ

2006-09-24T03:42:00.000-07:00

วันอาทิตย์ 24 กันยา ตอนเย็นๆ
วันนี้ เหงาๆ เซ็งๆ แต่เช้า
ไปดูดวงมา...ที่ปักธงชัย...เครียดดดด รู้ ในเรื่องที่รู้อยู่แล้ว..แก้ปัญหาไม่ได้ต้องนิ่งๆ อึนๆ รอจังหวะ... เศร้า....เซ็ง ทุกคนมันก็มีปัญหาด้วยกันทั้งนั้นแหล่ะ..

หลังจากดูดวงก็ไปดูหนัง ที่มัลติเพล๊ก... เรื่อง คลิก..อดัม เล่น...ซึ้งเศร้า ร้องไห้...ไร้ครอบครัว..รันทดหดหู่

วันนี้นัดดูเด็กซ้อมเต้น ที่ราชภัฎ...ออกจากโรงหนัง 5 โมง ไปถึงก็โทรไป ปรากฎว่า เป็นวันพรุ่งนี้ ซะง้าน....เซ็ง..

มานั่งเล่นเน๊ต แก้เซ็ง.. ไม่มีใครคุยใน MSN แหง่ก...

สับสน วุ่นวายคิดไรไม่ออก มีแต่ค่าใช้จ่าย การเมืองปั่นป่วน งานที่ไปติดต่อกับราชการ ชะงัก เพราะอาจมีเลือกตั้งกันใหม่ งานก็Hold

เอาน่า...อดทนไปก่อน เดี๋ยวมันก็ผ่านวิกฤติ....

............................oatzinger

ตอน..ตอนดำเนินธุรกิจ

2006-09-23T03:16:00.000-07:00

22 กันยา 49
โผล่มาแล้นนน มาให้หายคิดถึง ยังม่ะตาย...
ตะลอนทัวร์หลายที่ ไม่หยุดเลย ติดต่องาน ตลอด
ปิ๊งค์ได้ไอเดียจากทีมงานที่มีอยู่ พร้อมทั้งอุปกรณ์ครบครัน จึงทำ ธุรกิจ เปิดร้าน รับเหมา ก่อสร้าง งานโครงเหล็ก หลังคา กันสาด ประตูม้วน วางระบบไฟฟ้า เดินสายภายในอาคาร ป้าย ไวนิล สื่อโฆษณา กราฟฟิค เว๊บไซต์ ลงสปอตวิทยุ ทีวี เคเบิ้ล ติดตั้ง แอร์ ล้าง ซ่อม เติมน้ำยา จานดาวเทียม
ไหน ๆ ก็ ไหนๆ และ
ไม่ได้เว่อร์ แต่ทำทั้งหมดนี้จริงๆ
ภายใต้ชื่อ T-ZEAL SERVICE
เริ่ม ปรึกษา สนง.บัญชี จดชื่อร้าน คุยเรื่องภาษี ที่อยู่ติดต่อ
ป้ายหน้าร้าน
ทำนามบัตร
ตัดเสื้อช๊อป ให้หน่วยช่าง ติดอาร์ม
โฆษณา สปอต เคเบิ้ลทีวี DTV
PB BOARD ป้ายโฆษณา 10 จุด

เรื่องเงิน....ม่ะบอก....ฟามลับ

แล้วหน้าที่ข้าพเจ้าคือ ตะลอน หางาน ตามสเต๊ป...

ตอน..ตอนเข้าสู่ปรกติ2

2006-09-06T06:32:00.000-07:00

6 กันยายน 49

รอดพ้น สงครามโลกรักษาสิว ออกมาด้วย หน้าที่มีแต่แผล.....

เป็นการรักษาที่ ฆ่าถึงต้นตอ...แล้วมาบูรณะสร้างใหม่...แสบหน้ามาก ไม่กล้าถ่ายรูปให้ดู...สยอง
กลับเข้าออฟฟิศ...กินเตี๋ยว กินยา ....แล้วก็แบกสังขารพร้อมหน้าพรุน กลับห้อง.........

เช้ามา...หนักกว่ามะวาน...โดนน้ำ....แสบจ๊ากกกกกกกกก ไม่ต้องพูดถึงตอนใช้ที่ล้างหน้าเลย

อดทนๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ( ทนพิษบาดแผลให้ไหว.. ฮึบบ)

ทายา...ครีมต่างๆ ขับรถออกมาทำงาน....เหตุการณ์ปรกติ ...มีโปรเจคที่ต้องสะสางต่อ

1 งานเตรียม...จัดการตารางงาน และ Staff <> มีคนประสานงานหลัก 3 คน แน่นอนมีข้อยด้วย.....

แล้วก็จัดเตรียมวางแผน.......พรีเซ้นท์ในที่ประชุม

2 งานโบรชัวร์ บริษัท และ หน้า Homepage เว๊บ อบต. แค่หาข้อมูลก็มึนแล้ว...วันนี้...รู้สึกทำงานเร็วมาก..เหลือเชื่อ...คงเป็นเพราะ ต้องจัดการคนเดียว คิดได้อิสระ เต็มที่

.ได้คุยกะเพื่อนๆ ไทเกอร์....นึกถึงตอนสมัยครั้งกระโน้น...ที่กวนตรีนนนนไว้เยอะ

.อยากคุยให้มากกว่านี้ แต่เวลามีจำกัดมาก....รับผิดชอบมากขึ้น......ได้ใช้ชีวิตอย่างที่คิดว่าน่าจะคุ้มค่า

มันคือชีวิตจริง....ที่ต้องดิ้นรน เป็นแรงผลักดัน ( จบแบบดูดีมีหลักการแฮะ )

.................................................................

ตอน...ตอนเข้าสู่ปรกติ1

2006-09-05T07:39:00.000-07:00

5 ก.ย.49
มาถึงที่ทำงาน 8 โมงกว่าๆ รอประชุม 10 โมง....และจะประชุมแบบนี้ทุกวัน...เป็นประจำ...หยึย...
มารู้เรื่อง ตึกที่ทำสัญญา เช่าร้าน...ก็ยังทำไรไม่ได้....รอคนเก่าย้ายออก วันที่9 ไล่ก็ไม่ไป....( เห็นคนอื่นเค้าว่าแกเป็ฌนหมอผี ทรงเจ้า ) เฮ้อ....คนเรา

อึน...อยู่..ไม่ได้เขียนผิด..อึนจริงๆ ภาษาใหม่ที่นี่....อึน...ก็ประมาณ เซ่อ มึน...
ไม่ไหวแล้ว สิวเต็มเลย .เพราะแรดไปงานก่อสร้าง ไอ้ที่เป็นเม็ดสองเม็ดกะลังจะยุบ..มันพาพวกมาอีก ทั้งฝุ่น ทั้งแดด ทั้งเหงื่อ...ตัดสินใจไปหาหมอ โตเกียวคิว...( จากคำแนะนำ ของเจ๊จอย...จอยไหน..ใครจะรู้จักไม๊.. )
นึกว่า ทายา กินยา กลับบ้าน...ปล่าววเลย เลเซอร์ครับ.....เลเซอร์

ก่อนทำถ่ายรูปก่อนด้วย....เฮ้ยยยยย เขิน...ต้องคาดตา

เกิดมา....พึ่งเคยโดน...สุดยอดดดดดดดดดดดดด เจ๊บโว๊ยยยย...นิ่ง..อดทน...อึน...ต้องอึน..อึนๆๆๆๆๆอ๊ากกกกก ( ร้องในใจ )
อาการแบบมดกัด ผสม เข็มร้อนๆ จิ้ม...นี่ขนาดทายาชา แล้วนะ.....จะตายยย..ไม่ใช่แค่สิว แต่หมอเอาไฝ กะ ขี้แมลงวันออกด้วย แสบสุดๆ
เลเซอร์เนี่ย มัน ลบลอยสักได้เลย....นึกสภาพโดนเลเซอร์ ผ่าร่างในหนังฝรั่งดิ่ แนวนั้นเลย...
ไหม้ หน้าไหม้..รู้สึกถึงกลิ่น และรังสีความร้อนของมัน..พอจี้เสร็จ..ผู้ช่วยก็มา ช่วยกัน ถูรอยไหม้.....เพื่อให้มันถลอก.....เอ้า เอาเข้าไป

อึน กรู...อึนนน...อึนไว้....มันไม่เจ๊บปวดเท่าไหร่ ถ้ามัน ( ขออนุญาติเรียกมัน ) คุยกันสนุกสนาน...เมื่อไหร่มันจะเลิกคุยไปทำไป...กุแสบบบบ
เหมือนรู้....มันช่วยกันถูใหญ่...แล้ว ทายาให้ อีก3 ตัว.....

โว๊ยยยยนึกว่ารอดแล้ว......เคยเป็นกลากแล้วโดนซีม่า มั๊ย นั่นแหล่ะ.....

เดี๋ยวมาเล่าต่อตอนหน้า................

ลุยๆๆหน่วยซีลกับหนึ่งเสือก

2006-09-04T11:42:00.000-07:00

จันทร์ที่ 4 ก.ย.49 หลังจากปพบ นายช่างอบต. ด่านแล้วแนะนำตัวเองเสร็จสรรพ ก็แร่ด ติดตามหน่วยซีลไปดูงาน
วันนี้เข้าป่า...มีสร้างโรงประปาของ อบต. เขตอะไรจำชื่อไม่ได้..แดดร้อนเปรี้ยงๆ เห็นช่างทำงานแล้วรู้สึกเลยว่า...คนเมืองทั่วไป ที่ไม่มีความทนอด..พอ ทำไม่ได้หรอกนะ..ดูถูกพวกเค้าไม่ได้เลย...โอ๊สว่า..ถึงพวกคนงานเรียนจบไม่สูงหรือ บางคนก็ไม่ได้เรียนด้วยซ้ำ...แต่กลับรู้สึกว่าเพราะพวกนี้แหล่ะ สร้างความเจริญให้พวกเรา คนพวกนี้ยอดเยี่ยมมากๆ นับถือด้วยใจจริง.. หน่วยซีล

2006-09-04T11:16:00.000-07:00

เรียงกันไปเลยนะ... จากไหนไปไหนไม่รู้หาเอา...
เริ่มจากโค้งที่ชอบที่สุด..ในการเดินทางเข้าด่านขุนทด..ผ่านสระน้ำมีรูปปั้นขุนทด ( ใช่ป่าวไม่รุ้ )...ไปทางบ้านจั่น เจอป้าย...และมาถึงร้าน.ซึ่งเป็นของรุ่นพี่..และร้านโคแก่กาแฟสด..ตามด้วยอาหารมื้อแรก...

ตอน.ตอนที่ห้า

2006-09-02T20:06:00.000-07:00

3 กันยา 49 เก้า โมง วันอาทิตย์

ตื่นมาเช็ค my space อ่า....เห็นลู่ทางใหม่ในการ เขียนบล๊อค ...BLOGGER !!

จัดการก๊อปไดมา วาง.....แล้วลบอันนู้นซะ...5555... ( หลายใจเปลี่ยนหลายบล๊อคมากๆ ตั้งแต่ โดนบล๊อค ของบล๊อคแกงค์ พันธุ์ทิพย์ ที่ไม่ให้เข้าบล๊อค แก้ใขบล๊อคไม่ได้ ไม่รู้ไปผิดศีลธรรมอันเลวทรามข้อไหน เลย บ๊อกๆๆๆๆโบร๋ววววว ) เออ เรียก บ๊อก ดีก่า

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=oatzinger&group=1 อยากอ่านเรื่องเน่าๆ เก่าๆ ก็ตามไป...

จะเห็นว่า มีไอบ้า ที่อยู่ท่าพระ..มันมาตามบอกรักผ่านบ๊อก....ตั้งแต่นั้นมา ก็เป็นอัน Login ไม่ได้ เวนนนนแต๊....อ้ายห้านี่

คิดก่อน มีไข่ บ๊อกทิ้งไว้ไหนอีกหว่า....นอกจาก สองบ๊อกที่ว่า อ่อ ก็มี ประตูดอทคอม ม่ะก่อนเขียนเรื่องไว้เยอะ...ลบออกและ..วัยรุ่นเซ็ง

www.pratoo.com/?oatzinger มันก็ซ้ำๆกันแหล่ะ..อาจมีนื้อหา ไม่เหมือนกันบ้างในแต่ละบ๊อก....

แค่คิดว่า ยังไง ก็จะพยายาม บ๊อกเดียวใจเดียว...( แผล่บๆๆๆๆ)

วันนี้ไปหาดูร้าน...และดูที่อยู่ใหม่...แล้วจะขับถ่าย.....มาฝาก

ติดตามตอนต่อไป..............................บ๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอน..ตอนนี้มีแต่รูป

2006-09-02T19:58:00.000-07:00

ตอน...ตอนสี่( สามหาย)

2006-09-02T19:25:00.000-07:00

2 ก.ย. 49 ห้าทุ่มครึ่ง...

ไปทำงาน 10โมง เพราะ ตื่นสาย...จากที่อยูไปที่ทำงาน ก็ถือว่าไกล ต้องผ่านรถติดด้วย...งานเข้า เก้าโมง...จะไหวมั๊ยเนี่ย...

มาถึงออฟฟิศ...ก็เข้าไปคุยเรื่องที่คิดไว้ในใจ...สรุปคืองานที่ต้องทำนั้น ก็ต้องออกไปหาลูกค้า โดยมีพี่สาวเค้าเปิดตลาด..โอ๊สขับรถ ต้องออกต่างจังหวัด หรือ ไปต่างอำเภอ..

แล้วก็ ถ้าไม่ได้ออกไป ก็ต้องประสานงานอยู่ ออฟฟิศ.. แต่เรื่องเงินเดือน เค้าขอคุยกะที่บ้านดูก่อน...อ่ะนะ...ก็มีเกริ่นว่า ไม่ได้เท่าที่เคยได้...

ก็โอแหล่ะ....ตอนนี้ไม่ได้คิดไรแล้ว มันเบื่อชีวิต มีไรทำก็ทำๆไปเหอะ..ตัดสินใจต้องลุยต่อปายยยย

วันนี้ทำข้อมูล ทั้งวัน เตรียมเอกสารไปเสนอ จนทุ่ม กลับดีกว่า....

เฮ้อ...........ขับรถวนๆ หลงๆ อยู่ในเมืองโคราช....คุ้นๆแต่จำไม่ได้...เซ็งๆๆๆๆๆ ปรกติอยู่กรุงเทพ ก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้ว...อยู่นี่เพื่อนก็อยู่ไกล ไร้จุดหมายอีกแล้ววันนี้

ขับไปคิดไปต้องย้ายที่อยู่ซะแล้ว....เกรงใจพี่ชายกะแฟนเค้า...ร้านก็ยังม่ะเสร็จ...แต่ไปนอนที่นั่นก่อนได้...

หดหู่...อีกและ....เอาน่า จริงๆ มันน่าจะชินนะ...ไอ้เพื่อนชื่อ หดหู่ ......มันมาเยี่ยมตลอด ถึงไหนแล้ว..อ้อ จุดสุดทายที่มาถึงก็ ไนท์บาร์ซ่า จอดรถ เดินเล่น ไม่มีไรตื่นเต้น กลับดีก่า

.................................

ถึงห้อง...แฟนพี่หน้าบูดๆ ก็เลยคุยเรื่องจะไปอยู่ที่อื่น....ก็ อืม....

(.......)

พรุ่งนี้ ไปไหนดีน๊า....ขับรถไปดูร้านก่อน...แล้วก็ค่อยหาห้องเช่าอีกที....เซ็งมากๆ อาจขับรถไปหาเพื่อนที่ด่านขุนด แต่ก็เกรงใจเค้าอีกแหล่ะ....ไปถี่เหลือเกิน...เปลืองน้ำมัน

เป็นเรื่องของพรุ่งนี้แล้วกัน...

บางทีการที่อยู่แบบลำบากๆ เอาให้มันรู้สึกแบบสุดๆ หัวใจมันจะได้ตายด้าน..และด้านชา...โดยที่ไม่มีอะไรต้องเหงา หรือ หดหู่ อีกต่อไป..........

.......ติดตามตอนต่อปายยย............................................Oatzinger

ตอน..ตอนสอง

2006-09-02T19:23:00.000-07:00

30 สิงหา 49 ใกล้เที่ยง

เด๋อด๋า.........เข้ามาที่อออฟิศเค้า. .แหงะ อยู่กันพร้อมหน้า ญาติพี่น้องเจ้าของบริษัท ไม่ทันตั้งตัว.....

การสัมพลาดดดสด...เกิดขึ้น ทำอะไรอยู่ที่ไหน...เป็นยังไง........bla ๆๆๆๆๆ

เอ๊า......ขอทดลองงานหน่อยละกานนน โจทย์แรก คิด Concept ที่จะขาย อบต.พิมาย ( เป็นแหล่งท่องเที่ยว ปราสาทหินด้วย )

ปู้ดดดด( ความคิดที่ถูกถ่ายทอด ออกมา )
มีโบรชัวร์ / เว๊บไซต์ /ดูแลระบบ / แพ็คเกจการสอน การอบรมบุคลลากร ในองค์เพื่อใช้อินเตอร์เนต และเว๊บ / และสุดท้ายโครงการก่อสร้างศูนย์อินเตอร์เนต คิดรายชั่วโมง เผื่อให้ชาวต่างชาติ ผสมกับร้านขาย ผลิตภัณฑ์ของชาวบ้าน ส่งเสริมการท่องเที่ยว และประชาสัมพันธ์ สร้างรายได้ให้กับชุมชน และ เข้าองค์กร( งบประมาณหลวงเป็นล้านนนนนน )

Step เริ่มจากคิดงาน จัดการ สั่งงาน ทำโบรชัวร์ ให้ได้มาซึ่งงานจริง

( หาข้อมูล : พิมพ์ๆๆๆๆๆๆ จุดประสงค์ ผลประโยชน์ คอนเซ๊ป ดีไซน์ ปริ้นท์ออกมา ใส่แฟ้ม เสนอ.......)

ผล.........เป็นที่พอใจ.........รอด

งานนี้ใช้จริงนะจ๊ะ....ไปเสนอ อบต.พิมายจริงๆ และมีโอกาส ได้ทำจริงๆ ที่เห็นชัวร์ๆ ก็มีโบรชัวร์ กะ เว๊บ นี่แหล่ะ ได้แน่ๆ...

สุดท้ายย.......ก็ยังไม่ได้บอกว่าจะทำอะไร ที่นี่....ยังไม่รู้ตำแหน่งตัวเอง...ดังนั้น ....จึงให้การบ้านโดยการ ไปหาตำแหน่งที่ชัดเจน ในตัวเองมา...

___________________

31 ส.ค. 49

วันนี้ ตั้งใจจะไป ด่านขุนทด ไปหาเครดิต เข้าตัว....โฮะ.......( เพื่อโม้ได้ว่า ตูมีเพื่อนเฟ้ยยย ตูมีเพื่อน )

รุ่นพี่คนนึง อยู่ที่นั่น และ กว้างขวางพอที่จะ นำตัวข้าพเจ้าผู้น้อย ฝากฝังแทรกตัว ไปใน อบต. ด่านขุนทดได้...

( นึกไม่ถึงว่า จะสามารถ เข้าถึง นายก อบต. ได้..........เอ๋อแด๊กกกก )

เรียนรู้ ระบบ อบต. ได้อย่างรวดเร็ว มึน.........แทบกระอักอ้วก..ข้อมูลระเบียบที่ท่าน พยายามจะเสี้ยมสอน...

รู้เรื่องมั่ง ไม่รู้มั่ง.......สรุปสุดท้าย ก็ได้รายชื่อ เขต อบต. ที่จะนำเสนองานต่อได้ 9 แห่ง ( เอาไปชิมก่อน )

รายชื่อ อบต. ที่ต้องเข้าไปคารวะ

- พันชนะ
-บ้านเก่า
-หนองบัวละคร
-หนองบัวตะเกียด
-ห้วยบง
-โนนเมืองพัฒนา
-แปรง
-กุดพิมาน
-ด่านขุนทด

""""""""""""""""""""""""
ขับรถกลับโคราช ระยะทางจากด่านขุนทด 60 กม. ไกลมั๊ยล่ะ เหอๆๆๆๆ โค้งเยอะมากๆๆๆๆ น่าชื่อ ด่านโค้งทด จะถ่ายรูปให้ดูแล้ว ไม่ทันเดี๋ยวแหกโค้ง ม่องเท่งซะก่อน ไว้วันหลังนะ

กลับบ้านทำการบ้าน วางแผน พรีเซ้นท์ ทำเมนูรายการ ( อ้างอิงจาก หนังสือ สำนักงบประมาณ ว่าด้วยเรื่องราคาครุภัณฑ์ ) ต้องดูราคากลางที่หลวงให้ แล้วไปหาร้านที่ให้ราคาถูกมาให้ได้

งานที่เห็นว่าจะได้ชัวร์ๆ คือการจัดซื้อจัดจ้าง พวก ครุภัณฑ์ ....วัสดุสิ้นเปลือง เงินไม่มาก ครั้งละ 2-3 หมื่น ถึง หนึ่งแสน ต่อเดือน ( มันซื้อกันทุกเดือนหรือ 2-3 เดือนแหล่ะ หาเรื่องใช้วัสดุให้หมดเร็วๆๆ)
(โอ้..หนอ ระบบราชการ รู้ๆกันอยู่ แน่นอน % บางส่วน ถูกหักจากกำไร เพื่อให้ได้มาซึ่งใบว่าจ้างสั่งซื้อ ไอออกมา ดัง คุกๆๆๆๆ )

งานที่นี่ก็เป็น PO ของมาส่ง ก็รับเช็คไป แลกกะบิล ........เอาล่ะ พล่ามมาก เดี๋ยวตำรวจจะมาลากตัวไป....

ติดตามตอนต่อปายยย-----------------------------------------------Oatzinger

การผจญภัยเริ่มนับจากหนึ่ง

2006-09-02T19:19:00.000-07:00

ก้าวออกมาจากบ้าน ไทเกอร์ ก่อนกำหนด สองวัน

ด้วยเหตุผล ที่ไม่มีให้...........( ไม่รู้เพราะอะไร )

คืนวันที่ 29 สิงหาคม 49 ตี 3 เก็บของ ( เหมือนหนีตามใคร )

ว่างเปล่า............. ออฟฟิศ แอร์ก็ไม่ปิด ไฟเปิดสว่าง...ใครออกคนสุดท้ายล่ะนั่น

เหงา..........ไปมันคืนนี้เลยดีมะ.........หยุดคิดชั่งใจ..........รอเช้าอีกหน่อยละกัน เก็บจานกะแก้วให้ป้า

กินมาม่า ก่อนไปดีก่า.....กินมาม่า..........กินๆๆๆๆๆๆๆ

เปิดเนต...ดูบอร์ด....อ่า.........พี่ต่อนั่นเอง ออกคนสุดท้ายยยยย.........อิๆๆๆๆ

----------------------------------------

ตีห้า........ปิดทุกอย่าง....แบกสัมภาระ ออกจากออฟฟิศ แต่ไม่ลืมบอกลาทุกคน..........( ไม่มีนี่หว่า )

เช็คหม้อน้ำ เติมน้ำกลั่นแบตเตอรี่ เปิดเพลง ได้เวลาออก.........

ด้วยความมึน บวก ความโง่ส่วนตัว ขับรถอ้อมอีกแล้ว ออกเพชรบุรี สุดท้ายก็วนมาหน้า RCA ขึ้นทางด่วนเหมือนเดิม ( ฮ่วยกู )

ลงดินแดง ออกโทลย์เวย์ ดิ่งยาว ไป บางปะอินนนน บรื๊นๆๆๆๆๆๆๆๆ ฝนตกพรำๆ เหมือนฟ้า ร่ำไห้ กระซิกๆๆ ( ในการจากลา ครั้งนี้..เข้าข้างตัวเอง ) สมองก็คิดนู่นนี่ไปเรื่อยๆ ไม่มีเป้าหมายใดๆ

-----------------------------------------

มาถึงลำตะคอง 9 โมง แวะเข้าห้องน้ำ นึกขึ้นได้ โทรศัพท์ถ่ายรูปได้นี่หว่า..........ว่าแล้วก็แชะ...

ผ่านจุดชมวิว ลงเขา ขับรถอยู่ มุมถนนมันสวยดี แชะ....เหวอๆๆๆๆเกือบตกข้างทาง...^^"

ผ่านวัดหลวงพ่อโต ( ที่สรพงษ์ กะพวกดารา มาส้ราง แต่ยังไม่เสร็จ สวยงามมั่กๆ )

อ่า....เห็นป้าย โคราชไกลๆ ถ่ายรูปไว้ ( ขับรถอยู่เช่นเดิม )

ถึงเดอะมอลล์โคราช หิวมาก....ตังติดตัว มีแต่เหรียญ .อาหารที่นึกได้ ฟูจิ ( ไฮโซโครตตต ) รูดปรื้ดดด เนื่องจากเงินสดไม่มี..

.แฮะๆๆๆๆ

แคล้วคลาดรอดพ้น....โทรหาพี่ชาย...ทำงานไม่ว่าง...คลำทางไปบริษัทเพื่อนเค้าเอาเองละกานนนน....เคยไปแล้วนี่

ประเสริฐแท้ พี่ชายกรู...ขอบคุณที่เรามีพ่อ แม่เดียวกัน

เอ้า.....ก็มาถึงจนได้....

ติดตามตอนต่อปาย

.............................................................0atzinger